هدف این مطالعه ارائه یک مدل راهبردی برای خودتوسعه منابع انسانی در سازمانهای دولتی شهر شیراز است. این تحقیق با استفاده از روشهای کیفی (مصاحبه و تحلیل مضمون) و کمی (پرسشنامه و تحلیل عاملی) انجام شده است. در بخش کیفی، ۱۶ نفر از صاحبنظران و اساتید دانشگاه مورد مصاحبه قرار گرفتند و در بخش کمی، ۳۸۴ نفر از مدیران و کارمندان سازمانهای دولتی شهر شیراز مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که متغیرهای تناسب شغل و شاغل، غنیسازی شغلی، اهداف شغلی و امنیت شغلی در سطح اطمینان ۹۵ درصد بر عوامل درونسازمانی خودتوسعه منابع انسانی تأثیر مثبت دارند. همچنین، متغیرهای خطمشیها و رمزگذاری تجربه کارمندان، فرهنگ سازمانی، فرصتهای توسعه شغلی، ارتباطات و بازخورد، تعهد سازمانی، یکپارچگی کارکردهای منابع انسانی و جبران خدمات بر عوامل برونسازمانی تأثیر مثبت دارند. از انجایی که تا کنون مطالعه ای نه در داخل و نه خارج از کشور به ارائه مدل راهبردی بر اساس عوامل درونی و بیرونی سازمانی بر متغیر خودتوسعهای نپرداخته است، این تحقیق با ارائه مدلی جامع، به پر کردن شکافهای موجود در ادبیات موضوع کمک میکند و پیشنهاداتی برای بهبود فرآیندهای خودتوسعه منابع انسانی در سازمانهای دولتی ارائه میدهد. محدودیتهای این تحقیق شامل محدودیتهای جغرافیایی و نمونهگیری است که باید در تحقیقات آینده مورد توجه قرار گیرد.
Bagheri et al. (Thu,) studied this question.