هدف این پژوهش تعیین تأثیر نوع حسابرس بر کیفیت سود با تأکید بر نقش تعدیلگر تعدیلات حسابرسی در شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران است. کیفیت سود بهعنوان یکی از شاخصهای کلیدی در ارزیابی شفافیت اطلاعات مالی، تحت تأثیر عوامل متعددی قرار دارد که از جمله آنها میتوان به ویژگیهای حسابرس اشاره کرد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی- همبستگی است. در این راستا، پژوهش حاضر با استفاده از دادههای مالی 104 شرکت طی دوره زمانی 1393 تا 1402 (1040سال-شرکت)، به تحلیل تجربی روابط میان متغیرهای اصلی پرداخته است. برای آزمون فرضیهها از مدلهای رگرسیون خطی چندگانه استفاده شده و متغیر کیفیت سود با استفاده از قدر مطلق اقلام تعهدی غیرعادی محاسبه شده است. نتایج حاصل از برآورد مدل اول نشان میدهد که استفاده از حسابرسان بزرگ، در سطح کلی، با افزایش اقلام تعهدی غیرعادی و کاهش کیفیت سود همراه بوده است. اما در مدل دوم، با ورود متغیر تعاملی تعدیلات حسابرسی، مشخص شد که در شرایط وجود سطح بالای تعدیلات حسابرسی، حضور حسابرس بزرگ اثر مثبتی بر کیفیت سود دارد و موجب کاهش انحرافات سود و افزایش قابلیت اتکای اطلاعات مالی میشود. یافتههای پژوهش نشان میدهد که اثرگذاری حسابرسان بزرگ بر کیفیت گزارشگری مالی وابسته به بستر اطلاعاتی و سطح اصلاحات اعمالشده توسط آنهاست و تحلیل عملکرد حسابرس باید در چارچوب شرایط تعدیلی شرکتها تفسیر شود. نتایج این پژوهش میتواند در تدوین سیاستهای نظارتی و انتخاب حسابرس توسط شرکتها و سهامداران مؤثر واقع شود.
Hajian et al. (Tue,) studied this question.