Bu çalışma, dijitalleşmenin risk, belirsizlik ve kriz yönetimi süreçlerini nasıl yeniden yapılandırdığını ve bu süreçlerin stratejik yönetime hangi mekanizmalar aracılığıyla entegre edildiğini incelemektedir. Araştırmada nitel bir yaklaşım benimsenmiş ve çevrimiçi bir odak grup görüşmesi gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara yöneltilen yarı yapılandırılmış sorular, literatürde yer alan risk yönetimi, belirsizlik yönetimi, kriz yönetimi ve dijitalleşme yaklaşımlarından uyarlanmış; karar destek sistemleri (KDS) ile entegrasyonun stratejik etkilerini yakalayacak şekilde düzenlenmiştir.Veriler NVivo yazılımıyla analiz edilmiş ve Braun ve Clarke’ın altı aşamalı tematik analiz yaklaşımı izlenmiştir. Bulgular, dijital araçların risk görünürlüğünü artırdığını, belirsizliği hem azalttığını hem de yeniden ürettiğini, kriz yönetiminde stratejik çevikliği güçlendirdiğini ve tüm bu çıktıları stratejik entegrasyon süreçlerine geri besleme sağlayan döngüsel bir yapı oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, dijital dönüşümün modern örgütlerde yalnızca operasyonel süreçleri değil, aynı zamanda karar alma, uyum, öğrenme ve stratejik yönetişim mekanizmalarını etkileyen bütüncül bir yetkinlik alanı hâline geldiğini göstermektedir.Elde edilen sonuçlar, politika yapıcılar, yöneticiler ve sistem tasarımcıları için dijitalleşmenin risk–belirsizlik–kriz yönetimine entegrasyonuna yönelik kavramsal ve uygulamaya dönük içgörüler sunmaktadır. Ayrıca çalışma, dijital dönüşümün örgütsel dayanıklılık, veri yönetişimi ve stratejik uyum üzerindeki etkilerine ilişkin gelecekteki araştırmalar için önemli bir temel oluşturmaktadır.
Kaptanoğlu et al. (Sat,) studied this question.