Öz Bu araştırmanın amacı, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinde spor farkındalığı ile genel özyeterlilik arasındaki ilişkiyi incelemek ve bu ilişkinin yalnızca doğrusal değil, aynı zamanda tipolojik örüntülerini ortaya koymaktır. Araştırma, nicel araştırma yaklaşımı doğrultusunda ilişkisel tarama modelinde tasarlanmış ve 200 üniversite öğrencisinden elde edilen veriler üzerinden yürütülmüştür. Veri toplama sürecinde Kişisel Bilgi Formu, Spor Farkındalığı Ölçeği ve Genel Özyeterlilik Ölçeği kullanılmış; analizlerde betimsel istatistikler, Pearson korelasyon, hiyerarşik regresyon ve K-means kümeleme analizlerinden yararlanılmıştır. Bulgular, katılımcıların spor farkındalığı ve özyeterlilik düzeylerinin görece yüksek olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, demografik değişkenler kontrol edildiğinde spor farkındalığının özyeterliliğin anlamlı bir yordayıcısı olmadığı belirlenmiştir. Bu bulgu, literatürde sıklıkla varsayılan doğrusal ilişki modelinin sınırlılıklarına işaret etmektedir. Buna karşılık, kümeleme analizi örneklem içerisinde spor farkındalığı ve özyeterlilik düzeylerine göre anlamlı biçimde ayrışan üç farklı profil bulunduğunu ortaya koymuştur. Özellikle “yüksek spor farkındalığı – düşük özyeterlilik” profili, bilişsel farkındalık ile öz-yeterlilik inancı arasında bir bilgi-davranış boşluğu (knowledge–behavior gap) olabileceğini göstermektedir. Sonuç olarak, spor farkındalığı ile özyeterlilik arasındaki ilişkinin doğrusal ve tek boyutlu bir yapıdan ziyade, heterojen ve profil temelli bir örüntü sergilediği anlaşılmaktadır. Bu durum, spor bilimleri eğitiminde yalnızca bilişsel farkındalık düzeyinin artırılmasının yeterli olmayabileceğini; bu farkındalığın özyeterliliğe dönüşebilmesi için deneyimsel öğrenme süreçleri ve psikolojik beceri gelişiminin desteklenmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Anahtar Kelimeler: Spor farkındalığı, özyeterlilik, bilgi-davranış boşluğu, tipolojik analiz, hiyerarşik regresyon, kümeleme analizi Abstract The aim of this study was to examine the relationship between sport awareness and general self-efficacy among students in the Faculty of Sports Sciences and to reveal both the linear and typological patterns underlying this relationship. The study was designed within a quantitative framework using a correlational survey model and was conducted with a sample of 200 university students. Data were collected using a Personal Information Form, the Sport Awareness Scale, and the General Self-Efficacy Scale. Descriptive statistics, Pearson correlation, hierarchical regression, and K-means cluster analysis were employed. The findings indicated that participants reported relatively high levels of sport awareness and self-efficacy. However, sport awareness was not a significant predictor of self-efficacy after controlling for demographic variables. This finding points to the limitations of the widely assumed linear relationship between these constructs in the literature. In contrast, cluster analysis revealed three distinct profiles within the sample based on sport awareness and self-efficacy levels. Notably, the profile characterized by high sport awareness but low self-efficacy suggests a potential knowledge–behavior gap, indicating that cognitive awareness does not necessarily translate into perceived competence. Overall, the findings demonstrate that the relationship between sport awareness and self-efficacy is not purely linear but rather heterogeneous and profile-based. These results highlight the limitations of traditional linear models and emphasize the importance of incorporating typological approaches in understanding psychological constructs. From an applied perspective, the findings suggest that increasing cognitive awareness alone may be insufficient; experiential learning processes and psychological skill development play a critical role in transforming awareness into self-efficacy. Keywords: Sport awareness, self-efficacy, knowledge–behavior gap, typological analysis, hierarchical regression, cluster analysis
TOKTAS et al. (Tue,) studied this question.