The Role and Status of Transparency in Alawi Governance: A Strategy for Realizing the Political System of the Modern Islamic Civilization

انقلاب اسلامی ایران محصول منازعه تاریخی جهان اسلام و تمدن غرب می‌باشد. بعد از انقلاب اسلامی ایران و شکل گیری نظام جمهوری اسلامی، مبانی مشروعیت نظام سیاسی مطابق اصل 56 قانون اساسی نسبت به رژیم سابق تغییر کرده است به گونه‌ای که حاکمیت را متعلق به خداوند دانسته که به صورت ودیعه‌ای به مردم سپرده شده است. با توجه به مبانی مشروعیت نظام سیاسی و نقش مقبولت در استقرار نظام ج.ا.ا و همچنین ضرورت تشکیل تمدن نوین اسلامی و گذار از مرحله‌ی نظام اسلامی، اهمیت مفهوم شفافیت به عنوان رکن اساسی در تحقق مردم سالاری بیش از پیش نمایان می‌شود. این پژوهش در صدد آن است تا الگویی مطلوب از شفافیت در نظام سیاسی تمدن نوین اسلامی را با توجه به روش حضرت امیر المومنین (ع) در زمان حکومتشان ترسیم نماید و به این پرسش پاسخ دهد که نقش و جایگاه تحقق شفافیت در نظام سیاسی تمدن نوین اسلامی مبتنی بر حکمرانی علوی چیست؟ در این پژوهش ضمن تاکید بر روش توصیفی، با مطالعه قوانین و سیره علوی در حکمرانی به بررسی تحقق شفافیت در پارادایم تمدن نوین اسلامی پرداخته‌ایم و ضمن بررسی مولفه‌های شفافیت امور عمومی در وضعیت فعلی نظام جمهوری اسلامی ایران به عنوان یگانه نمونه تجلی یافته نظام اسلامی و زیربنای تحقق تمدن نوین اسلامی، شرایط و نتایج تحقق شفافیت در شرایط مطلوبمان را بررسی کرده وبه این نتیجه دست یافته‌ایم که شفافیت به مثابة راهکاری برای ارتقای اعتماد عمومی و افزایش مشارکت سیاسی شهروندان نقش موثری در تحقق نظام سیاسی شایسته تمدن نوین اسلامی ایفا خواهد نمود .