مقدمه و اهداف: هدف در این پژوهش فهم و بررسی رابطه بین هریک از ابعاد سرمایه فرهنگی با انواع و ابعاد دینداری دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر شاهرود است. دینداری می¬تواند زیست و سلوک مومنان را در دنیا سامان دهد.. تحولات در ایران و در انواع سرمایه¬ها از جمله سرمایه¬های فرهنگی، دینداری را نیز تغییر داده است. به خصوص در نهادی مانند آموزش و پرورش و در بین دانش آموزان، این نسلِ جوان و پرسشگرِ جامعه¬ی ایرانی. روش شناسی پژوهش: پژوهش کیفی حاضر، با استفاده از چارچوب مفهومی بوردیو و به روش داده¬بنیاد (نسخه سیستماتیک)، با استفاده از چارچوب نمونه¬گیری هدفمند، به انجام رسیده¬است. مشارکت¬کنندگان در این پژوهش، دانش¬آموزان، والدین، دبیران، عوامل اجرایی مدارس در شهر شاهرود می¬باشند که از طریق روش نمونه¬گیری غیر¬تصادفی، هدفمند، سهمیه¬ای طبقه¬ای و بر اساس هدف مورد مطالعه انتخاب شده¬اند. داده¬های تحقیق نیز از طریق مصاحبه نیمه¬ساخت¬یافته و با 20 نفر از پنل تحقیقی، گردآوری شده¬است. تجزیه و تحلیل داده¬ها با استفاده از روش کدگذاری مرحله¬مند(باز، محوری و انتخابی) در قالب مدل پارادایمی اشتراوس و کوربین صورت گرفته است. همچنین جهت برآورد روایی و پایایی تحقیق از معیارهای گوبا و لینکلن استفاده شده-است. یافته¬ها: شامل 20 مقوله منتخب است که در قالب مدل پارادایمی با پدیده¬ی محوری( دگرگشت و چندینگی امر دینی دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر شاهرود)، است و مستخرج از مصاحبه با دانش آموزان می¬باشد. بحث و نتیجه¬گیری: محتوای مدل پارادایمی نشان¬دهنده¬ی این است که ساخت اجتماعی و شرایط خاص سرمایه¬های فرهنگی، وضعیت پروبلماتیکی در دگرگونی امر دینی دانش¬آموزان، به¬ وجود آورده¬است. به عبارتی، رصد این وضعیت، دگرگشت¬های دینداری و احیانا" تکثّرات واگرای آن را ، تحت تاثیر زمان و مکان، نشان می¬دهد، و تعادلهای موجود دینداری سنتی را به سمت انواع گرایشات و نگرش¬های دینی تغییر داده¬است.
Farastkhah et al. (Thu,) studied this question.