Giriş: Yenidoğan döneminde Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü’ne teslim edilen bebekler, dünya genelinde önemli bir halk sağlığı sorunu olarak değerlendirilmektedir. Genellikle aile içi şiddet, sosyal ve ekonomik yetersizlikler, istenmeyen gebelikler, madde bağımlılığı ve mental hastalıklarla ilişkilidir. Terk edilen bebekler, prematürite, düşük doğum ağırlığı, konjenital anomaliler ve enfeksiyon gibi ek sağlık sorunları açısından yüksek risk altındadır. Bu çalışmada, hastanemizde yenidoğan yoğun bakım ünitesinde (YYBÜ) takip edilen ve sonrasında terk bebek olmaları sebebiyle Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü’ne teslim edilen bebeklerin sosyodemografik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır.Yöntem: Bu retrospektif çalışmada, Ocak 2020- Ocak 2025 tarihleri arasında YYBÜ’de takip edilen ve terk edilen 30 bebek değerlendirildi. Demografik veriler, gebelik haftası, doğum ağırlığı, ek hastalıklar, madde kullanımı, bulaşıcı hastalık varlığı ve terk edilme nedenleri kaydedildi. Bebeklerin ortalama yatış süresi, klinik seyri ve mortalite oranları analiz edildi.Bulgular: Çalışma döneminde toplam 3371 yenidoğan yoğun bakım hastası içinde 30 bebek (0.9%) Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü’ne teslim edildi. Bebeklerin ortalama doğum haftası 37 hafta, doğum ağırlığı 2711.8 gramdı. Takip edilen bebeklerin sekizi (26.7%) prematüreydi. En sık terk edilme nedeni, annelerin madde bağımlılığıydı (40%). Annelerin madde kullanımında en yaygın tespit edilen maddeler eroin ve pregabalindi. İkisi (6.7%) göçmen statüsünde aile bebeğiydi. YYBÜ’de ortalama yatış süresi 34.9 gündü. Bir bebek (3.3%) DIDMOAD tanısı aldı ve ex oldu.Sonuç: Ailelerin sosyal destek mekanizmalarına erişiminin artırılması, madde bağımlılığına yönelik rehabilitasyon programlarının yaygınlaştırılması ve erken müdahale stratejilerinin geliştirilmesi, yenidoğan yoğun bakım ünitelerinde terk edilen bebeklerin sayısını azaltmada kritik bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda, multidisipliner bir yaklaşım benimsenerek sosyal hizmetler, sağlık profesyonelleri ve hukuki düzenlemelerin entegrasyonu sağlanmalı; böylece, bu bebeklerin uzun vadeli sağlığı ve refahı desteklenmelidir.
Taş et al. (Fri,) studied this question.