Çalışmada 6/2/2023 tarihinde meydana gelen deprem sonrasında Zorunlu Deprem Sigortasında sigorta bedelinin belirlenmesine ilişkin olarak ortaya çıkan uyuşmazlıklar, özellikle de poliçede yer alan sigorta bedeli ile sonradan değişen Tarife ve Talimat hükümleri arasındaki ilişkinin kurulma biçimi incelenmektedir. Çalışmanın çıkış noktası, aynı binadaki komşu bağımsız bölümler bakımından dahi sırf poliçenin akdedildiği tarihe göre azami teminat tutarının 320.000 TL veya 640.000 TL olabilmesi ve bu farklılığın zorunlu sigorta sisteminin eşitlik, hakkaniyet ve güven boyutunu tartışmaya açmasıdır. Makalede öncelikle zorunlu deprem sigortasının hukuki niteliği ele alınmakta; Afet Sigortaları Kanunu, DASK’ın hukuki statüsü ve Zorunlu Deprem Sigortası Genel Şartları birlikte değerlendirilerek bu sigortanın malvarlığında meydana gelen azalmayı konu alan bir zarar sigortası olduğu ve TTK’nın Altıncı Kitap hükümlerinin uygulanmasını dışlayan açık bir düzenleme bulunmadıkça bu hükümlerin zorunlu deprem sigortası ilişkisine de uygulanması gerektiği savunulmaktadır. Ardından Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin DASK’ın sorumluluğunu poliçede yazılı sigorta bedeli ile sınırlayan seri nitelikteki kararları, zorunlu sigortalara ilişkin tarife ve talimatlarda yerleşik hâle gelmiş olan “mevcut sözleşmelere derhâl uygulanma” veya açık geçiş hükümleriyle yansıtılma ilkesi ışığında eleştirel biçimde analiz edilmektedir. Son olarak bilgilendirme yükümlülüğü, TTK m. 1423’ün koruyucu niteliği, Sigorta Sözleşmelerinde Bilgilendirmeye İlişkin Yönetmelik ve sigortalı lehine yorum ilkesi çerçevesinde değerlendirilmekte ve Yargıtay 4. Hukuk Dairesi kararının yerindeliği irdelenmektedir.
Cüneyt Süzel (Wed,) studied this question.