Birçok ülkede olduğu gibi Türkiye’de de emeklilik yaşının yükseltilmesi, emeklilik gelirlerindeki azalma ve artan yaşam süresi ileri yaştaki bireylerin iş gücü piyasasında daha uzun süre yer almalarını zorunlu hâle getirmektedir. Ancak işletme sahiplerinin yaş temelli önyargılarına dayalı işe alım kararları, ileri yaştaki bireylerin işgücünde yer almalarını zorlaştırmaktadır. Planlı davranış kuramından yararlanan bu çalışma, mikro ve küçük ölçekli işletme sahiplerinin, 55 yaş ve üzerindeki bireylerin — emeklilik yaşına yaklaşan ya da emeklilik hakkını kazanmış olanların — işe alımlarına ilişkin algı ve tutumlarını şekillendiren dinamikleri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu çalışmada, işletme sahipleriyle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler, tematik analiz yaklaşımı temel alınarak incelenmiştir. Bulgular, işletme sahiplerinin ileri yaştaki bireylerin iş gücünde yer almalarına ilişkin tutumlarının çeşitliliğini göstermektedir. Daha spesifik olarak, işletme sahiplerinin ileri yaştaki bireylere yönelik değerlendirmeleri onların algılanan yeteneklerinde temellenmektedir ve bu değerlendirmeler, bu bireylerin işe alımlarına ilişkin olumlu ve olumsuz tutumların kesiştiği bir kapsam içinde şekillenmektedir. Elde edilen bulgular işletmelerde, ileri yaştaki bireylerin önyargısız biçimde işgücü piyasasında yer almalarının önünde duran algı ve tutumları ortaya koyarak, bu bireylerin çalışma yaşamında daha kapsayıcı bir şekilde yer almalarına yönelik sosyal ve örgütsel farkındalığın gelişmesine katkı sunmaktadır. İşgücü piyasasında yaş ayrımcılığına ilişkin çalışmaların önemli bir bölümü büyük ve kurumsal işletmeler bağlamında incelenmiştir. Bu çalışma ise konuyu mikro ve küçük ölçekli işletme sahiplerinin perspektifinden ele alarak mevcut literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.
Benan Gök (Sat,) studied this question.