The Incidence of Dysmenorrhea in University Students During the COVID-19 Pandemic and Social Isolation Process: A Cross-Sectional Study

Amaç: Çalışmamızın amacı, üniversite öğrencilerinde koronavirüs hastalığı-2019 coronavirus disease-2019 (COVID-19) pandemisi ve sosyal izolasyon sürecinde primer dismenore yaşama sıklığı, ağrı şiddeti ve menstrüasyon semptomlarını araştırmak ve pandemi öncesi süreçle karşılaştırma yapmaktır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Sağlık Bilimleri Fakültesinden gönüllü kadın öğrencilerin katılımıyla Mart 2021-Nisan 2021 tarihleri arasında çevrim içi anket aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar vizüel analog skala, Menstrüasyon Semptom Ölçeği ve araştırmacılar tarafından oluşturulan yaşam alışkanlıkları ve COVID-19 pandemisi öncesi dönemle karşılaştırmaya dair sorular kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Üniversite öğrencilerinde primer dismenore yaşama sıklığı %86 bulundu. Sosyal izolasyon sürecinde ağrı şiddetinde (p>0,05), ağrı kesici kullanımında (%78,6) ve menstrüel şikâyetlerde (%62,4) önceki dönemlere göre önemli bir artış olmazken, ağrıyla baş etmede en sık (%90) kullanılan yöntem olan yatarak dinlenme süresinde artış görüldü (p<0,05). Okul devamsızlığı oranında bir miktar azalma vardı. Katılımcıların %73,9'unda fiziksel aktivite düzeyinde azalma ve %91'inde inaktif olarak geçirilen sürede artış vardı. Beslenme alışkanlıklarıyla ilgili toplam öğün sayısında (%41) ve sebzemeyve tüketiminde (%31) artış bulundu. Sonuç: Çalışmamızda, üniversite öğrencilerinde primer dismenore yaşama sıklığı yüksek bulunmakla birlikte, pandemi döneminde ağrı şiddetinin istatistiksel olarak anlamlı düzeyde artmadığı görülmüştür. Fiziksel aktivite ve inaktivitenin etkilenimi, pandeminin olumsuz bir sonucudur. Sosyal izolasyon sürecinde dinlenme şansının artması, okul devamsızlığı yaşama oranının azalması ve beslenme alışkanlıklarındaki değişim ise olumlu bir etki olarak görülebilir.