Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin sosyal medyada dinî içeriklere maruz kalma ve bu içeriklerle etkileşim biçimlerinin dinî ve manevi gelişimleri üzerindeki etkilerini fenomenolojik bir yaklaşımla incelemektedir. Amaçlı örnekleme kapsamında farklı üniversitelerden dinî içeriklere sık maruz kalan 14 kız 8 erkek öğrenci ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmış ve veriler MAXQDA 2020 Pro ile içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma, üniversite öğrencilerinin sosyal medya kullanım alışkanlıkları, dinî içeriklere yönelik motivasyonları, dinî içeriklerin kalitesi, dinî içeriklerin etkisi, sosyal medyanın manevi gelişim üzerine etkileri, din eğitimi ile ilgili etkileşim ve beklentilerini içeren 6 tema ve 19 alt başlıktan oluşan bulguları sunmaktadır. Bulgular, öğrencilerin sosyal medyayı yalnızca bilgi edinme alanı olarak değil, dinî pratikleri şekillendiren, maneviyatı besleyen ve dinî kimlik inşasında etkili bir mecra olarak gördüğünü ortaya koymaktadır. Bununla birlikte bilgi kirliliği, dinî değerlerin ticarileşmesi, yüzeyselleşmesi gibi riskler vurgulanmaktadır. Sonuçlar, sosyal medyanın dinî bilgi ve yönelim açısından önemli bir araç olmakla birlikte tek başına yeterli görülmediğini; geleneksel din eğitimi ve kurumsal otoritelerle birlikte tamamlayıcı bir işlev üstlendiğini göstermektedir.
Tuğba Bozkaya (Tue,) studied this question.