Bu tədqiqat dərmana davamlı ağciyər vərəmi olan xəstələrdə residivlərin inkişafına kömək edən əsas amilləri və patofizioloji mexanizmləri təhlil edir. Son illərdə dərmana davamlı vərəm qlobal ictimai səhiyyə problemi olaraq qalır. Yeni müalicə rejimlərinin tətbiqinə baxmayaraq, müalicədən sonrakı residiv halları xəstəliyin epidemioloji nəzarətini çətinləşdirir. Klinik müşahidələrə və ədəbiyyat məlumatlarına əsasən, residivlər ən çox fibrokaviter və kaviter vərəm formalarından sonra müşahidə olunur. Yüksək bakterial yük, dərmanların zəif nüfuz etməsi və ağciyər toxumasında qalıq destruktiv dəyişikliklər residiv riskini əhəmiyyətli dərəcədə artırır.
R.İ. Bayramov (Tue,) studied this question.