مقدمه و هدف : هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر ادراک از محیط کلاس و حمایت اجتماعی بر خودتنظیمی تحصیلی با نقش میانجیگری مسئولیتپذیری اجتماعی در بین دانشآموزان دختر دوره متوسطه اول تحصیلی شهر دهدشت بود. روش شناسی پژوهش : تحقیق ازنظر هدف، کاربردی، ازنظر روش اجرا، توصیفی از نوع همبستگی بر مبنای مدل معادلات ساختاری و ازنظر زمانی، مقطعی بود. جامعه آماری تحقیق کلیه دانشآموزان متوسطه اول شهر دهدشت به تعداد 3320 دانشآموز و حجم نمونه تعداد 384 دانشآموز به روش تصادفی طبقهای انتخاب شدند. دادهها با پرسشنامههای خودتنظیمی تحصیلی سواری و عرب زاده (1392)، ادراک از محیط کلاس بهوسیله فراسر، فیشر و مک روبی (1996)، مسئولیتپذیری کردلو (1389)، و حمایت اجتماعی مالکی و الیوت (1999) بودند.. و تحليل يافتهها از آزمون ضریب مسیر و مدل معادلات ساختاری استفاده شد (05/0 ≥p). یافتهها : ضریب مسیر مستقیم بین (ادراک از محیط کلاس و حمایت اجتماعی 77/0) (حمایت اجتماعی و خودتنظیمی تحصیلی 24/0)، (ادراک از محیط کلاس و مسئولیتپذیری 6/0)، با (حمایت اجتماعی و مسئولیتپذیری 88/0)، (مسئولیتپذیری و خودتنظیمی تحصیلی 40/0)، با (حمایت اجتماعی و خودتنظیمی تحصیلی با نقش میانجیگری مسئولیتپذیری 35/0) و (ادراک از محیط کلاس و خودتنظیمی تحصیلی با نقش میانجیگری مسئولیتپذیری 03/0) در سطح خطای 05/0 به دست آمد. بحث و نتیجهگیری: مدل از برازش مطلوب برخوردار بود. ادراک از محیط کلاس و حمایت اجتماعی بر خودتنظیمی تحصیلی با نقش میانجیگری مسئولیتپذیری اجتماعی در بین دانشآموزان دختر دوره متوسطه اول تحصیلی شهر دهدشت، تأثیر معنادار دارد.
Masudian et al. (Sun,) studied this question.