Leczenie systemowe chorych z wczesnym rakiem piersi opiera się na coraz bardziej złożonych algorytmach decyzyjnych, uwzględniających podtyp biologiczny nowotworu, ryzyko nawrotu choroby oraz indywidualne cechy pacjentki. W tym kontekście międzynarodowe wytyczne kliniczne, w tym konsensus St. Gallen 2025 oraz zalecenia Europejskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (ESMO), stanowią kluczowe źródło rekomendacji dla onkologów. Celem niniejszego artykułu jest porównanie obu zaleceń w zakresie leczenia systemowego wczesnego raka piersi oraz wskazanie obszarów ich zgodności i rozbieżności istotnych dla codziennej praktyki klinicznej. Analizę przeprowadzono z uwzględnieniem trzech głównych podtypów biologicznych raka piersi: hormonozależnego/HER2-ujemnego, HER2-dodatniego oraz potrójnie ujemnego. Omówiono wskazania do leczenia przedoperacyjnego i uzupełniającego, dobór terapii systemowej oraz czynniki determinujące intensyfikację leczenia. Zarówno wytyczne ESMO, jak i konsensus St. Gallen 2025 wykazują wysoką spójność w zakresie podstawowych zasad postępowania terapeutycznego. Jednocześnie zidentyfikowano różnice dotyczące m.in. minimalnej wielkości guza kwalifikujących do leczenia przedoperacyjnego, czasu trwania hormonoterapii, roli testów genomowych, wskazań do inhibitorów CDK4/6 oraz sekwencjonowania immunoterapii w potrójnie ujemnym raku piersi. Rozbieżności te wynikają przede wszystkim z odmiennej metodologii opracowywania zaleceń, różnic czasowych w dostępie do danych klinicznych oraz obszarów rzeczywistej niepewności klinicznej. Świadome wykorzystanie obu dokumentów pozwala na bardziej precyzyjną indywidualizację leczenia systemowego u chorych z wczesnym rakiem piersi.
Katarzyna Pogoda (Sun,) studied this question.