هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر استراتژیهای پنهانسازی مسئولیت اجتماعی شرکت بر ناکارآمدی حسابداری اجتماعی انجام شده است. در این راستا، اهمیت مطالعه در درک سازوکارهایی نهفته است که شرکتها از طریق آنها میکوشند تصویری مطلوب از عملکرد اجتماعی خود ارائه دهند، در حالیکه ممکن است در عمل موجب کاهش شفافیت و کارایی نظام حسابداری اجتماعی شوند. روششناسی: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1391 تا 1402 است. از میان آنها، 324 شرکت به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند که در مجموع 3888 مشاهده سالانه را تشکیل دادند. پژوهش حاضر به لحاظ هدف كاربردي است و از منظر روش، اين مطالعه توصيفي از نوع همبستگي و پسرويدادي است. فرضیههای پژوهش با بهرهگیری از رگرسیون چندگانه در قالب دادههای تابلویی و با استفاده از نرمافزار ایویوز نسخه 12 مورد آزمون قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد تمامی مؤلفههای استراتژی پنهانسازی مسئولیت اجتماعی شامل عملکرد مالی، استراتژی تجاری، وضعیت حقوقی و مقرراتی، نفوذ ذینفعان و انگیزه شخصی مدیران، تأثیر مثبت و معناداری بر ناکارآمدی حسابداری اجتماعی دارند. دانش افزایی: یافتههای پژوهش بیانگر آن است که استراتژیهای پنهانسازی میتوانند به عنوان عوامل مؤثر در تضعیف کارایی حسابداری اجتماعی شناخته شوند. بر این اساس، آگاهی از این سازوکارها میتواند برای سیاستگذاران و مدیران شرکتها در جهت ارتقای شفافیت و پاسخگویی اجتماعی اهمیت ویژهای داشته باشد.
Kavianifard et al. (Tue,) studied this question.