Mazkur maqolada Alisher Navoiyning “Farhod va Shirin” dostoni tilida qoʻllanilgan forscha asliy sifatlar aniqlangan va ularning doston tilini sinonimik jihatdan boyitganligi, ifoda imkoniyatrini kengaytirganligi, vazn va qofiya, shakl va ma’no mutanosibligini ta’minlaganligi asardan iqtiboslar keltirish yoʻli bilan ilmiy tahlil etilgan va ular xususida umumlashma xulosalar chiqarilgan.
Sunatulla Soyipov (Sun,) studied this question.