Türkiye Bankacılık Sektöründe Dijital Dönüşüm ve Yenilikçi Finansal Uygulamalar

Türkiye bankacılık sektöründe dijital dönüşüm süreci, özellikle 2000’li yılların başından itibaren bilgi teknolojilerinin yaygınlaşmasıyla hız kazanmış, 2010 sonrası dönemde ise veri temelli ve algoritmik uygulamaların karar alma ve hizmet sunum süreçlerine entegrasyonu ile daha görünür hâle gelmiştir. Bu çalışma, Türkiye’deki bankacılık sektöründe hızlanan dijital dönüşümün kurumsal süreçler üzerindeki etkilerini, yapay zekâ ve veri temelli teknolojilerin kullanımı üzerinden kapsamlı bir çerçevede incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, yapay zekâ destekli uygulamaların operasyonel işleyiş, risk yönetimi pratikleri ve çalışan rollerinde dönüştürücü etkiler yarattığı varsayımından hareketle, bu teknolojilerin bankacılık faaliyetlerine hangi yoğunlukta ve hangi işlevsel kanallar üzerinden entegre edildiğini ortaya koymayı hedeflemektedir. Nitel araştırma deseni benimsenen çalışmada, dijital ve algoritmik sistemlerin bankacılık faaliyetlerinde aktif olarak kullanıldığı birimlerde görev yapan sektör profesyonelleriyle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler, tematik analiz yöntemi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bu çalışmada elde edilen bulgular, Türkiye’deki bankacılık sektöründe dijital dönüşümün teknoloji kullanımının ötesine geçen kurumsal etkiler yarattığını göstermektedir. Yapay zekâ temelli sistemler karar süreçlerinde destekleyici bir araç olarak konumlanmakta ve insan muhakemesinin belirleyici rolünü sürdürdüğünü ortaya koymaktadır. Katılımcı değerlendirmeleri, etik yönetişim ve şeffaflık ilkelerinin uygulanmasında çeşitli kurumsal güçlüklerin devam ettiğini ve bu durumun uyum süreçlerini etkilediğini göstermektedir. Genel olarak çalışma, dijital dönüşümün kurumsal yapılar, görev dağılımı ve hesap verebilirlik düzenleriyle birlikte ele alınması gerektiğini göstermekte ve sektörde geleceğe dönük stratejik uyumun güçlü yönetişim uygulamalarıyla desteklenmesinin önemini vurgulamaktadır.