Têhilkişîna Çanda Dînî û Netewetîya Modern di Helbestên Ebdurehîm Rehmî Hekarî da

Modern öncesi dönemlerde din edebiyatın temel kaynaklarından biri olduğu için edebi metinler çoğunlukla dini bir atmosfer içinde üretilmekteydi. İslami dönemde Kürt edebiyatı da çoğunlukla medrese ve tekkeler çevresinde üretildiğinden din bu edebiyatın en belirleyici unsurlarının başında yer alır. Bununla birlikte modern dönemde bu durum değişir. Modernite bütün ideolojileri ile, özellikle de ulusçuluk ideolojisi ile dini kültüre karşı büyük bir meydan okuma içine girer ve belirli ölçülerde dinin yerini almayı da başarır. Bu değişim farklı örneklerde gözlemlendiği gibi bazen karşıtlık yolu ile bazen de tedrici bir şekilde adım adım gerçekleşir. Abdurrahim Rahmi Hekari de döneminin diğer önemli şahsiyetleri gibi bu yeni durumdan etkilenir. Dönemin önemli bir temsilcisi olarak geleneksel dini kurumlarda eğitim hayatına başlasa da daha sonra modern eğitim kurumlarına yönelir ve eğitimini bu kurumlarda tamamlar. Böylece kültürel üretime başlamadan önce bu her iki marifet kaynağından da istifade ederek bu temel üzerine edebi metin üretimine girişir. Bu çalışmada Abdurrahim Rahmi Hekari’nin Kürtçe şiirlerinde dini ve modern kültürlerin sentezine odaklanıyoruz ve bu yeni sentezin tarz ve sonuçları üzerinde duruyoruz. Bu amaçla şairin Gazîya Welat I, Gazîya Welat II, Perek Zêrîn ji Tarîxê ve son zamanlarda ele geçen şiirlerini değerlendiriyoruz. Sonuç olarak Abdurrahim Rahmi Hekari kendi döneminin genel temayülüne uygun olarak yeni fikirsel bir senteze yönelmiş ve dini ve modern kültürlerin insicamlı birlikteliği noktasında önemli ve orijinal bir yere sahip olmuştur. Bu yönüyle de onun Kürt şiirinde dini ulusçuluğun en görünür temsilcisi olduğunu iddia ediyoruz.