Clinical Approaches to Maxillary and Mandibular Fractures: Retrospective Analysis of a Patient Population in the Western Anatolia Region

Amaç: Bu çalışmanın amacı, Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi arşiv kayıtları üzerinden maksillofasiyal travmaya bağlı kırıkların demografik dağılımı, kırık bölgeleri, kırık türleri ve uygulanan tedavi yöntemlerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2022-Ağustos 2025 tarihleri arasında maksillofasiyal travma nedeniyle başvuran hastaların panoramik radyografi ve/veya konik ışınlı bilgisayarlı tomografi görüntüleri retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya dâhil edilme kriterlerini karşılayan 88 hasta; yaş, cinsiyet, kırık lokalizasyonu, yönü, türü (deplase/nondeplase) ve tedavi yöntemi (açık redüksiyon, kapalı redüksiyon, takip/sevk) açısından değerlendirildi. İstatistiksel analizlerde parametrik olmayan testler (Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis, Bonferroni), kategorik değişkenlerde ise ki-kare ve Fisher kesin testleri kullanıldı (p<0,05). Bulgular: Çalışmaya dâhil edilen 88 hastanın %76,7'si erkek, %23,3'ü kadındı; yaş ortalaması 37,3±16,29 (13-81) yıl idi. Kırıkların %82,6'sı mandibulada, %11,6'sı maksillada, %5,8'i diğer bölgelerdeydi. Mandibulada en sık parasimfiz (%19,8) ve kondil (%19,8) kırıkları görüldü. Vakaların %82,6'sı deplase, %17,4'ü nondeplase idi. Deplase kırıklarda en sık açık redüksiyon ve internal fiksasyon (%80,2), nondeplase kırıklarda ise kapalı redüksiyon intermaksiller fiksasyon ve takip uygulandı. Parasimfiz kırıklarının görülme sıklığı sol tarafta istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Yaş ile kırık bölgesi arasında anlamlı farklılık saptandı (p<0,05); kondil ve ramus kırığı olanların yaşı, parasimfiz kırığı olanlardan daha düşüktü. Sonuç: Maksillofasiyal kırıklar en sık erkeklerde ve mandibulada, özellikle parasimfiz ve kondil bölgelerinde görülmektedir. Deplase kırıklar çoğunluğu oluşturmakta ve genellikle açık redüksiyon ile tedavi edilmektedir.