تأثیر مهربانی و شوخطبعی مدیران بر جذابیت برند کارفرما با نقش میانجیگر کارآفرینی سازمانی

هدف: هدف این پژوهش تعیین تأثیر مهربانی و شوخ­طبعی مدیران بر جذابیت برند کارفرما با نقش میانجی کارآفرینی سازمانی در دانشگاه­های خصوصی استان هرات است. روش: این پژوهش بر اساس روش توصیفی پیمایشی و بر اساس هدف کاربردی است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران دانشگاه­های خصوصی استان هرات است که 360 نفر از بین 714 نفر با استفاده از نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای متناسب با حجم، انتخاب شدند. برای جمع آوری داده­های اولیه از روش پرسشنامه و داده­های ثانویه با روش کتابخانه­ای جمع­آوری گردیده است. این پژوهش شامل چهار متغیر مهربانی­مدیران، شوخ­طبعی مدیران، جذابیت برند کارفرما و کارآفرینی­سازمانی است. به منظور تجزیه و تحلیل داده­ها و پاسخگویی به فرضیه­های پژوهش، از تکنیک تحلیل عاملی تاییدی (CFA) و مدل­سازی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شده است. بدین منظور از نرم افزار Amos24 مورد استفاده قرار گرفته است.یافته­ها: نتایج این پژوهش نشان داد که تأثیر مهربانی مدیران با ضریب مسیر 70/0 و شوخ­طبعی مدیران با داشتن ضریب مسیر 33/0 در جذابیت برند کارفرما مورد تائید قرار می­گیرد. نتایج فرضیات سوم و چهارم همچنین نشان می­دهد که مهربانی و شوخ­طبعی مدیران با ضرایب مسیر 015/0 و 03/0 نقش میانجی را در رابطه بین مهربانی و شوخ­طبعی مدیران بر جذابیت برند کارفرما بازی می­کند. بر اساس نتایج آزمون فرضیه­ها مهربانی مدیران (70 درصد) و شوخ­طبعی مدیران (33 درصد) بر جذابیت برند کارفرما تأثیر مستقیم و معنادار دارد و نقش میانجی­گری کارآفرینی سازمانی در تأثیر مهربانی و شوخ­طبعی مدیران برجذابیت برند کارفرما نیز مورد تائید قرار گرفت.نتیجه­گیری: مهربانی و شوخ­طبعی مدیران و همچنین کارآفرینی سازمانی به عنوان متغییر میانجی، برای موفقیت دانشگاه‌ها نقش مهم و قابل توجهی را ایفا می­نمایند و از طریق این عوامل می‌توان جذابیت برند کارفرما را در این دانشگاه­ها بهبود بخشید. این سه متغیر، جذابیت برند کارفرما را در دانشگاه­های خصوصی استان هرات، در جهت مثبت هدایت می‌کنند. مدل ساختاری به‌دست‌آمده، تأثیر علی مهربانی­مدیران و شوخ­طبعی­مدیران را بر جذابیت برند کارفرمایی دانشگاه‌های خصوصی و بر کارآفرینی سازمانی نشان داد. نتایج پژوهش حاضر در دانشگاه­های استان هرات کاربرد عملی دارد. بنابراین، از منظر عملی، با توجه به یافته‌های پژوهش، و بر اساس تأثیری که کارآفرینی سازمانی بر جذابیت برند کارفرما دارد، دانشگاه‌ها می‌توانند با تدوین برنامه‌های کارآفرین­محور، از روش‌های مشارکت­محور برای همکاری کارآفرینان با یکدیگر استفاده کنند. همچنین با توجه به تأثیر قابلیت نوآوری بر عملکرد فعالیت های دانشگاهی، ایجاد فضای انگیزشی برای نوآوری، ایجاد فرصت برای کارکنان برای ارائه ایده، نادیده گرفتن شکست‌های احتمالی در ارائه نوآوری‌ها و ایجاد فضای دوستانه در محیط کار، می‌تواند قابلیت‌های نوآوری و کارآفرینی را افزایش دهد. در نهایت مهربانی مدیران، شوخ­طبعی مدیران و افزایش توانمندی­های کارآفرینی کارکنان دانشگاه، منجر به ایجاد کسب و کارهای کارآفرین­محور می­شود که ویژگی­های اصلی آن خلاقیت، نوآوری و ارزش­آفرینی و در نتیجه موجب افزایش جذابیت برند کارفرما در دانشگاه می‌گردد.