تنش خشکی مهمترین علت کاهش عملکرد گیاهان روغنی از جمله کاملینا است. در این بین تغییر در تاریخ کاشت و مصرف اسید آسکوربیک میتواند اثر مضر تنش را کاهش دهد. لذا بررسی حاضر به منظور بررسی تأثیر سطوح آبیاری و اسید آسکوربیک بر عملکرد کاملینا و مقدار اسیدهای چرب و روغن تحت تأثیر تاریخ های مختلف کشت در سال زراعی 1400-1401 و 1401-1402 در مزرعه تحقیقات کشاورزی شهرستان سرآبله واقع در استان ایلام انجام شد. این طرح به صورت کرتهای دوبار خرد شده اجرا گردید که در این راستا عامل اول تاریخ کاشت در کرتهای اصلی در 4 سطح شامل 15 فروردین، 25 فروردین، 4 اردیبهشت و 14 اردیبهشت؛ عامل دوم آبیاری در کرتهای فرعی در 3 سطح 40، 80 و 120 میلیمتر تبخیر از تشت تبخیر و عامل سوم اسید آسکوربیک در 2 سطح محلولپاشی و عدم محلولپاشی بود. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه در تیمار تاریخ کاشت 25 فروردین، 40 میلیمتر تبخیر از تشت تبخیر و مصرف اسید آسکوربیک به مقدار 4/1573 کیلوگرم در هکتار حاصل شد که نسبت به تیمار عدم مصرف اسید اسکوربیک و تاریخ کاشت دیرهنگام 21 درصد افزایش داشت. همچنین بیشترین اسید لینولنیک در تیمار تاریخ کاشت 15 فروردین، 40 میلیمتر تبخیر از تشت تبخیر و مصرف اسید آسکوربیک به مقدار 83/11 درصد حاصل شد که نسبت به تیمار عدم مصرف اسید اسکوربیک و تاریخ کاشت دیرهنگام 15 درصد افزایش داشت. بهطور کلی مصرف اسید آسکوربیک در تمامی تاریخهای کاشت مخصوصا تاریخ کاشت آخر موجب افزایش عملکرد کمی و کیفی شد. با افزایش شدت تنش عملکرد کمی و مقدار اسیدهای چرب کاهش یافت اما مصرف اسید آسکوربیک توانست تا حدود زیادی از آن جلوگیری کند. بنابراین تاریخ کاشت 25 فروردین و همچنین مصرف اسید آسکوربیک برای مقابله با اثر مضر تنش خشکی توصیه میشود.
Building similarity graph...
Analyzing shared references across papers
Loading...
Marziyeh Omidi
Islamic Azad University Ilam Branch
Abbas Maleki
Islamic Azad University Ilam Branch
Mohammad Mirzaei Heydari
Islamic Azad University, Isfahan
Islamic Azad University, Isfahan
Soil Conservation and Watershed Management Research
Islamic Azad University Ilam Branch
Building similarity graph...
Analyzing shared references across papers
Loading...
Omidi et al. (Tue,) studied this question.
synapsesocial.com/papers/6a1d22db02fbce9130638798 — DOI: https://doi.org/10.71890/iper.2026.1191617