Kil Tabletten Dijital Tablete Halkla İlişkiler

Bu çalışma, iletişim ve halkla ilişkiler uygulamalarının tarihsel gelişimini, antik dönemlerden dijital çağa uzanan bir perspektif içinde incelemeyi amaçlamaktadır. İnsanlığın erken dönemlerinde mağara resimleri, yazıtlar, söylevler ve anıtsal yapılar aracılığıyla kurulan iletişim biçimlerinin, modern anlamda halkla ilişkiler kavramı henüz ortaya çıkmadan önce de kamusal algı oluşturma, ikna etme ve ilişki yönetimi işlevleri taşıdığı ileri sürülmektedir. Sümerler, Hititler, Antik Yunan ve Roma uygarlıklarına ait örnekler üzerinden, halkla ilişkilerin tarihsel kökenleri ve bu kökenlerin toplumsal, siyasal ve ekonomik yapılarla ilişkisi ortaya konulmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, iletişim teknolojilerinde yaşanan dönüşümün halkla ilişkiler uygulamalarına etkisi ele alınmakta; özellikle dijitalleşme süreci ve yapay zekâ teknolojilerinin halkla ilişkiler alanında yarattığı değişim tartışılmaktadır. Yapay zekânın veri analizi, medya takibi, içerik üretimi, hedef kitle belirleme ve influencer iş birlikleri gibi alanlarda sunduğu olanaklar, halkla ilişkiler uygulamalarının daha stratejik, hızlı ve veri temelli hâle gelmesine katkı sağlamaktadır. Bu bağlamda yapay zekânın, halkla ilişkiler profesyonellerinin operasyonel yükünü azaltarak stratejik karar alma süreçlerine odaklanmalarına imkân tanıdığı vurgulanmaktadır. Nitel bir yaklaşımla yürütülen bu çalışmada, literatür taramasına dayalı betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, halkla ilişkilerin yalnızca modern çağın bir ürünü olmadığını; aksine tarih boyunca değişen iletişim araçları ve teknolojiler doğrultusunda dönüşerek varlığını sürdüren dinamik bir iletişim pratiği olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak çalışma, halkla ilişkiler disiplininin tarihsel sürekliliğini görünür kılarken, yapay zekâ ve dijital teknolojilerin bu alandaki dönüştürücü rolüne dikkat çekmektedir.