Ushbu maqola nemis va o‘zbek tillaridagi rasmiy uslubning funksional-stilistik xususiyatlarini qiyosiy tahlil qilishga bag‘ishlangan. Tadqiqotda rasmiy uslubning davlat boshqaruvi, huquqiy va diplomatik sohalardagi o‘rni, uning janrlar xilma-xilligi hamda mazkur uslubga xos bo‘lgan lingvistik me’yorlar (shaxsiylikdan xolilik, ixchamlik, mantiqiylik va terminologik standartlashuv) har tomonlama o‘rganilgan. Maqolada rasmiy uslubning individual va institutsional shakllari tasniflanib, hujjat turlarining sintaktik va leksik tuzilishi tahlil qilingan. Shuningdek, mavzu doirasida o‘zbek tilshunoslari (N.Mahmudov, E.Begmatov) va rus olimlarining (Ye.P.Rashevskaya, G.P.Nesgovorova) ilmiy qarashlari solishtirildi. Tadqiqot natijalari shuni ko‘rsatadiki, rasmiy uslub jamiyatdagi ijtimoiy-siyosiy va huquqiy munosabatlarni tartibga solishda muhim vosita bo‘lib, u qat’iy adabiy normalar, mantiqiy izchillik va yuqori darajadagi formallashganlik bilan ajralib turadi.
Isayeva Gulora Faxriddinovna (2026) studied this question.