Bu çalışma, 1910-1917 yılları arasında Tedrisat Mecmuası’nda yayımlanan 16 coğrafya ders numunesinin transkriptleri üzerinden, II. Meşrutiyet döneminde coğrafya derslerinin anlatımında uygulanan modern öğretim ilkeleri, yöntem ve teknikleri bağlamında kurgulanmıştır. Araştırmada nitel yöntemlerden doküman analizi kullanılmış ve II. Meşrutiyet dönemi coğrafya eğitimine pedagojik açıdan sistematik bir bakış sunulmuştur. Bulgular, dönemin eğitim anlayışının Batı pedagojisi etkisiyle şekillendiğini ve yerel ihtiyaçlara göre uyarlanarak uygulandığını göstermektedir. Ders numunelerinde dönüt, tümevarım, soru-cevap, tartışma, keşif ve problem çözme gibi çağdaş pedagojik yöntemlerin kullanımı belirlenmiştir. Ayrıca öğrenci merkezli yaklaşım, aktif öğrenme, görselleştirme ve gözlem temelli uygulamalar, öğrencilerin bilişsel ve duyuşsal gelişimlerini desteklemiştir. Çalışma, II. Meşrutiyet dönemi eğitimcilerinin modern pedagojiyi teorik olarak tanımlamamalarına rağmen uygulamada etkili biçimde hayata geçirdiklerini ortaya koymaktadır. Bu sonuçlar, Türk eğitim tarihinin erken dönemlerinde modern öğretim anlayışının temellerinin atıldığını ve günümüz eğitim yaklaşımlarının tarihsel kökenlerinin bu dönemde şekillendiğini vurgulamaktadır.
Rifat Dağlı (2026) studied this question.