شرط انفساخ در بیع الخیار بدین صورت است که بایع در زمان انعقاد و انشای عقد بیع الخیار، شرط میکند که هرگاه در مدت زمان معین، ثمنی را که از خریدار بابت مبیع تحویل گرفته به او برگرداند، عقد منعقده، خود به خود منفسخ شده و از بین برود. سئوال اصلی این است که آیا چنین شرطی صحیح است یا خیر؟ در این نوشتار با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای سعی شده نظر شیخ انصاری (ره)، امام خمینی (ره) و همچنین قانون مدنی ایران با هدف کاربرد آن در قراردادهای بیع الخیار منعقده بین اشخاص به صورت تطبیقی مورد مطالعه و تجزیه و تحلیل قرارگرفته و به سئوال تحقیق، پاسخ داده شود. دو فقیه مذکور شرط انفساخ در بیع الخیار را در قالب یکی از صور رد ثمن در این عقد بیان کرده و در این زمینه اختلاف نظر دارند، به طوری که شیخ انصاری (ره) اشتراط به این قسم را صحیح نمیداند، اما امام خمینی (ره) با ذکر استدلالی چنین اشتراطی را از قبیل شرط نتیجه و فاقد اشکال دانسته است. در قانون مدنی در مبحث بیع شرط به چنین شرطی بطور شفاف اشاره نشده است. براساس نتایج حاصله با استناد به اصول و قواعد حاکم بر مباحث فقهی و حقوقی و با دقت و استنباط از مواد 10، 458 و 754 قانون مدنی، نظریۀ صحت شرط انفساخ در بیع الخیار، قابل تقویت و توجیه است.
iraniasl et al. (2025) studied this question.