Amaç: Bu çalışmada, kronik hastalığa sahip çocuklarda hemşirelik bakım algısı ve aldıkları bakımın umuda etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Tanımlayıcı türdeki bu çalışma, kronik hastalığı olan 8-13 yaş aralığındaki 121 çocuk ile Ocak-Haziran 2024 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri; birey tanıtım formu, Çocukların Gözü ile Bakım Kalitesinin Değerlendirmesi Ölçeği ve Çocuklarda Umut Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Veriler; tanımlayıcı istatistikler, bağımsız gruplar t-testi, tek yönlü varyans analizi, Spearman korelasyon analizi ve linear regresyon analizi ile belirlenmiştir. Araştırmada istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 10,36±1,72 yıldır. Hastanede yatma süreleri 11,90±14,33 gün olarak belirlenmiştir. Katılımcılar kendi perspektiflerinden hastaneden verilen bakımı puanlamış ve 10 üzerinden 6,91±1,77 ortalama hesaplanmıştır. Katılımcıların bakım kalitesi algısı toplam puan ortalamaları 49,50±9,14; umut düzeyi puan ortalamaları ise 21,70±5,44 olarak bulunmuştur. Çocukların algıladıkları bakım kalitesi ile umut düzeyleri arasında pozitif yüksek düzeyde ilişki olduğu ve bakım kalitesi algısının umut düzeyinin yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Anne baba eğitim düzeyi yüksek olan çocukların bakım kalitesi algısı ve umut düzeylerinin, diğerlerine göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Kronik hastalığa sahip çocukların umut düzeylerini artırmak için hemşirelik bakım kalitesinin iyileştirilmesi önemlidir. Hemşirelik bakım kalitesini artırmaya yönelik iyileştirici müdahaleler ve araştırmaların yürütülmesi, kronik hastalığa sahip çocuk ve ailelerin umutlarını artırarak iyileşme sürecine olumlu katkı sağlayabilir.
Düzgün et al. (Thu,) studied this question.