Antalya ili, Kaş-Demre Platosu’nda konar-göçer hayat süren Yörükler, Osmanlı Devleti’nin iskân politikaları çerçevesinde 19. yüzyıldan itibaren aynı bölgede yerleşik yaşama geçmişlerdir. Güneyde Akdeniz, kuzey ve kuzeybatıda Kasaba Havzası, doğu ve kuzeydoğuda ise Demre Çayı vadisi ile sınırlanan bu platodaki kırsal yerleşimlerin mimari karakteri kültürel açıdan bir bütünlük göstermektedir. Bu çalışma kapsamında Kaş-Demre Platosu’nde yer alan on bir köyde (Gürses, Davazlar, Yavu, Kapaklı, Çevreli, Sahilkılınçlı, Boğazcık, Sarılar, Çerler, Belkonak and Gökçeyazı) mimari belgeleme çalışması yapılarak Yörüklerin yerleşik düzene geçtiklerinde ilk kurdukları basit evler ve bu yapıların zamanla nasıl gelişkin bir mimariye doğru evrildiği ortaya konmaya çalışılmıştır.Köylerin merkezî yerleşiminin yanı sıra yakın çevrelerinde de ev, ahır, samanlık, tahıl ambarı gibi birimlerden oluşan yapı toplulukları bulunmaktadır. Bu yapıların çoğu terk edilmiş, yıkık ya da harap durumda olsa da özgün mimari niteliklerini korumaktadır. Alanda seçilen sekiz örnek, eklenerek büyüyen bir evin gelişimini anlatırken, seçilen bir örnek de tek seferde yapılmış gelişkin ev düzenini ortaya koymaktadır. 20. yüzyılın sonundan itibaren bölgedeki susuzluk ve işsizlik gibi sorunlar sebebiyle yerleşimlerin terk edildiği ve bu durumun günümüze kadar devam ettiği görülmektedir. Günümüzde yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olan bu yapıların belgelenmesi, 19. yüzyıldan 20. yüzyılın sonlarına kadar sürdürülen yerleşik Yörük mimarlığının ve bu yaşam düzeninin anlaşılması açısından gereklidir.
Nebioğlu et al. (Sat,) studied this question.