Amaç: Bu araştırma, sporcularda psikolojik performans düzeyleri ile öz yeterlik algıları arasındaki ilişkiyi incelemeyi ve yaş, spor yaşı, antrenman süresi ve spor türü gibi değişkenlerin, bu kavramlar üzerindeki etkilerini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: İlişkisel tarama modeline dayalı çalışma, farklı spor branşlarından rastgele seçilen 11-18 yaş aralığındaki 300 sporcudan oluşan bir örneklem ile yürütülmüştür. Örneklem sayısı, güç analiziyle doğrulanmış olup Pearson korelasyon analizi için minimum 84, varyans analizi analysis of variance (ANOVA) için minimum 179 sporcu gerektiği hesaplanmıştır; böylece 300 sporcu hem korelasyon hem de ANOVA analizleri için yeterli istatistiksel gücü sağlamaktadır. Veri toplama araçları olarak kişisel bilgi formu, Sporda Psikolojik Performans Değerlendirme Ölçeği ve Sporcu Öz Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Veriler, SPSS programı ile analiz edilmiş; normal dağılım testi, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü ANOVA ve Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Bulgular: Psikolojik performans ile öz yeterlik arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=0,297, p<0,01). Yaş, spor yaşı ve haftalık antrenman süresi öz yeterlik üzerinde anlamlı etkiler gösterirken, psikolojik performans açısından bu değişkenler anlamlı farklılık oluşturmamıştır. Spor türü değişkeni üzerinde ise anlamlı bir etkiye sahip değildir. Özellikle düzenli antrenman yapan ve daha deneyimli sporcuların öz yeterlik düzeylerinin daha yüksek olduğu saptanmıştır. Sonuç: Araştırma, yüksek öz yeterlik algısının sporcuların psikolojik dayanıklılığını ve motivasyonunu destekleyerek performansı olumlu etkilediğini göstermektedir. Fiziksel antrenmanların yanı sıra zihinsel becerilere yönelik eğitimlerin, sporcu gelişiminde kritik olduğu vurgulanmaktadır. Sporcuların performansını optimize etmek için bütüncül yaklaşımlar önerilmektedir.
YÜCEANT et al. (Thu,) studied this question.