XI. yüzyılın ikinci yarısı Bizans Devleti’nin Selçuklu akınları karşısında çaresiz kaldığı ve bütün gücünü seferber ederek Anadolu’da hâkimiyetini sürdürmeye çalıştığı bir dönemdir. Romanos Diogenes’in tahta çıkışı ve 1068, 1069 ile 1071 yıllarında düzenlediği askerî harekâtlar dönemin önemli gelişmeleridir. Bunların ilk hedefi Selçuklu akınlarını durdurmaktır. Ancak yaşanan idarî ve askerî sarsıntılara rağmen Bizans yöneticilerinin bölgesel bir güç olma iddiasını sürdürdükleri de dikkati çekmektedir. Bu fırsatı veren de şüphesiz Bizans İmparatorluğu’nun sahip olduğu askerî imkânlar idi. Bunun yanı sıra Bizans askerî yolu da ikmal imkânı veren müstahkem ordu üsleri (aplekta) ile kalabalık birliklerin ilerleyişini kolaylaştırmaktaydı. Çalışmamızda söz konusu askerî harekâtlar ve güzergâhları müzakere edilmiştir.
Adnan Eskikurt (Thu,) studied this question.