Bu makale, Yapay Zekanın basit bir veri işleme aracından bağımsız kararlar alabilen özerk bir sosyo-teknolojik ve potansiyel olarak trans hümanist varlığa dönüşümünde ulaşılan aşamayı ve bu dönüşümün algoritmik nedenlerle ortaya çıkardığı bilimsel etik ve insan hakları paradokslarını incelemektedir. Bilimsel ilerleme ve teknolojik vaatler gibi hedefleriyle birlikte değerlendirildiğinde, araştırma bulguları, akademik bütünlüğü ve güvenilirliği zedeleyen halüsinasyonlar ile tarihsel eşitsizlikleri daha da şiddetlendiren algoritmik ayrımcılık gibi sistemik risklerin, yapay zekanın meşruiyeti için temel kriz noktaları oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Makale, literatür taraması araştırma yöntemini kullanarak güncel verilere ulaşmayı amaçlamaktadır. Uluslararası kuruluşlar tarafından belirlenen düzenlemeler ışığında, yapay zekayı insan hakları ve bilimsel etikle uyumlu hale getirme çabalarını incelemekte ve bu paradoksları çözmek için stratejiler önermektedir. Sonuç olarak, bilginin üretildiği akademik süreçlerde yapay zekanın algoritmik riskleri göz önüne alındığında, yazarların ve hakemlerin etik kurallara uymaları esastır. Yapay zekanın hızlı ilerlemesi ve artan gücü, onu dünya çapında bilimsel etik ve insan haklarına odaklanan uluslararası norm ve değerlerle uyumlu hale getirme ihtiyacını vurgulamaktadır.
Turgut ÇILĞIN (Tue,) studied this question.