Bu makale, Nathaniel Hawthorne'un Kızıl Damga adlı eserini Heidegger'in fenomenolojik çerçevesi üzerinden yeniden ele almaktadır. Hester Prynne'in varoluşsal durumuna odaklanan çalışma, onun “A'da varoluşunu”, atılmışlık, kamusal yorumlama ve dünyasının sembolik yapıları tarafından şekillendirilen bir Dasein biçimi olarak kavramsallaştırmaktadır. Heidegger'in Varlık, özgünlük ve kamusal alanın diktatörlüğü kavramlarını Dimmesdale, Chillingworth ve Pearl dahil olmak üzere romanın ana karakterlerine genişleterek, makale Hawthorne'un anlatısının, nasıl özgün benliğin sistematik olarak kısıtlandığı katı bir ontolojik ortam inşa ettiğini göstermektedir. 17. bölümdeki önemli karşılaşmayı yakından inceleyerek, analiz görünüş, anlam ve kimliğin birbirine nasıl çöktüğünü gösterir ve Puritan topluluğunun ahlaki kimliği sabitleyen ve varoluşsal olasılıkları sınırlayan egemen Varlık “söyleyicisi” olduğunu ortaya çıkarır. Sonuç olarak, bu makale, Kızıl Damga’nın fenomenolojik açıklığa direnmesine rağmen, bu direnişin analitik olarak üretken hale geldiğini savunur: roman, bireysel Varlık ile otoriter anlam yaratma arasındaki gerilimleri ortaya çıkararak, fenomenolojik eleştirinin kapasitelerini test eder ve aydınlatır.
Hafize Gül Koparanoğlu Artuç (Sun,) studied this question.