Evaluation of the Effect of ERCC1 Expression on Survival and Treatment Response in Patients with Advanced Gastric Cancer

Amaç: Mide kanseri, dünyada kansere bağlı ölümlerin önde gelen nedenlerinden biridir ve genellikle ileri evrede tanı aldığı için prognozu kötüdür.Bu nedenle sağkalımı ve tedavi cevabını etkileyen faktörler önem kazanmaktadır. Mide kanseri tedavisinde yaygın olarak kullanılan platinlerin oluşturduğu DNA hasarının onarımında nükleotid eksizyon onarımı (NER ) önemli bir yoldur ve bu yolda ERCC1 anahtar rol oynamaktadır. ERCC1 gen ekspesyonunun ise ileri evre mide kanserinde platin-temelli tedavi alan hastalarda uzun dönem sağkalımı etkilediği ve prognostik bir faktör olabileceği düşünülmektedir Bu çalışmada ileri evre mide adenokarsinomlu hastalarda ERCC1 ekspresyonunun prognostik ve prediktif değeri araştırılmıştır. Materyal ve Metod: Ekim 2007–Mayıs 2012 arasında Onkoloji Kliniğinde takip edilen, Her-2 negatif metastatik mide adenokarsinomu tanısı almış 45 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Tümör örneklerinde immünohistokimyasal yöntemle ERCC1 ekspresyonu incelendi. Klinikopatolojik veriler, tedavi rejimleri, progresyonsuz sağkalım (PFS) ve genel sağkalım (OS) Kaplan-Meier ve çok değişkenli analizlerle hesaplandı. Bulgular: Hastaların ortanca yaşı 63 olup %64’ü erkekti. Olguların %76’sı platin bazlı tedavi aldı. ERCC1 pozitiflik oranı %38 idi. ERCC1 pozitif ve negatif gruplar arasında PFS açısından fark yoktu (her iki grup 5 ay). OS ise ERCC1 negatif grupta 11 ay, pozitif grupta 7 ay olarak bulundu; aradaki 4 aylık fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). Çok değişkenli analizde yalnızca tedavi cevabı ile sağkalım arasında anlamlı ilişki görüldü (p=0.0001). Sonuç: ERCC1 ekspresyonu ile sağkalım veya tedavi yanıtı arasında anlamlı ilişki gösterilemedi. Bununla birlikte, OS’deki 4 aylık fark klinik açıdan dikkate değer olabilir. Bu nedenle ERCC1’in prognostik ve prediktif değerini doğrulamak için daha geniş, prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.