Examining Leaders’ Relations with Bureaucracy in the Context of Right-Wing Populism: The Case of Trump

Bu çalışma, Amerika Birleşik Devletleri’nin 45. Başkanı Donald Trump’ın popülist siyasetini incelemekte ve popülizmin Trump’ın liderlik tarzı üzerindeki etkisini analiz etmektedir. Araştırma, 2016 ve 2024 seçim kampanyaları sürecinde üretilen siyasal söylemleri kampanya konuşmaları, siyasal reklamlar, seçim sloganları ve afişler dâhil olmak üzere eleştirel söylem analizi çerçevesinde değerlendirmektedir. Çalışma, Trump’ın bir popülist lider olarak duyguları nasıl harekete geçirdiği, medyayı nasıl kullandığı ve popülist bir iletişim üslubunu nasıl benimsediği sorusunu merkeze almaktadır. Bu bağlamda, Trump’ın popülist yaklaşımı aracılığıyla gücü nasıl ürettiği ve meşrulaştırdığı; bu sürecin güç ve söylem ekseninde nasıl şekillendiği incelenmektedir. Ayrıca, eleştirel perspektiflerin temel unsurları olan güç, tahakküm, eşitsizlik ve ayrımcılık gibi kavramların Donald Trump’ın popülist söyleminde ne ölçüde yer aldığı ve nasıl ifade edildiği araştırılmaktadır. Bu çalışma, Donald Trump örneği üzerinden bir popülist liderin siyasal dili nasıl kullandığını, söylem aracılığıyla nasıl güç ürettiğini ve bu sürecin Cumhuriyetçi Parti’nin siyasal söylemine nasıl yansıdığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, popülizmin siyasal liderlik tarzı üzerindeki etkisi ile söylem aracılığıyla kurulan temsil stratejileri derinlemesine analiz edilmekte; liderlik ile popülizm arasındaki ilişki kuramsal ve ampirik düzeylerde değerlendirilmektedir. Bulgular, Trump’ın popülizmi tutarlı bir ideoloji olmaktan ziyade ağırlıklı olarak üslup düzeyinde kullandığını göstermektedir. Bu bağlamda Trump’ın popülizmi; halk–elit karşıtlığı, “biz–onlar” vurgusu, basit, yalın ve doğrudan ifadelerin kullanımı, yerellik, milliyetçilik ve gelenekçiliğe yapılan göndermeler, kriz ve tehdit söylemi ile kaba tavırlar ve abartılı ifadeler gibi retorik stratejilerle karakterize edilmektedir.