هدف: هدف این پژوهش، بررسی مکانیزمهای توسعه رفتار کارآفرینانه در سازمانهای دولتی ایران با تمرکز بر وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی است.روش: این پژوهش از روش آمیخته (کیفی-کمی) استفاده کرده است. بخش کیفی شامل مصاحبههای نیمه ساختار یافته با خبرگان و مدیران وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی بوده است. جامعه آماری با استفاده از روش هدفمند و گلوله برفی انتخاب شده و تا رسیدن به حد اشباع نظری، مصاحبه ادامه یافته است. برای تحلیل دادهها، از روش تحلیل محتوا با سه مرحله کدگذاری و با استفاده از نرم افزار Maxqda2020 استفاده شده است. در بخش کمی، از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Smart PLS استفاده شده است. برای بررسی روایی در بخش کیفی از "بازبینی توسط همکاران و تأیید صاحبنظران" و برای بررسی پایایی، از روش "توافق بین دوکدگذار" استفاده شده است. برای بررسی اعتبار هر گویه در بخش کمی از "آلفای کرونباخ" و برای تأیید روایی نیز از "روایی همگرا و روایی تشخیصی" استفاده شده است.یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که مکانیزمهای نهادی و قانونی، مکانیزمهای سازمانی، مکانیزمهای محیطی، مکانیزمهای گروهی و تیم کاری، و مکانیزمهای فردی و شخصیتی، مکانیزمهای فرهنگی و اعتقادی، بر توسعه رفتار کارآفرینانه در سازمانهای دولتی تأثیرگذار هستند.نتیجهگیری: این پژوهش الگویی برای توسعه رفتار کارآفرینانه در سازمانهای دولتی ایران با تأکید بر وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ارائه میدهد. یافتههای پژوهش میتوانند برای سیاستگذاران و رهبران سازمانهای دولتی مفید باشند که به دنبال تقویت کارآفرینی در سازمانهای خود هستند. رویکرد آمیخته (کیفی-کمی) استفاده شده در این پژوهش، فهم جامعی از مکانیزمهای لازم برای توسعه رفتار کارآفرینانه در سازمانهای دولتی را فراهم میکند.
عباسی et al. (Mon,) studied this question.