Niniejszy artykuł przedstawia różnorodność praktyk rodzicielskich w wybranych kontekstach rodzinnych dotyczących polskich ojców, którzy przebywają wraz z rodzinami na emigracji w Norwegii. Tekst otwiera rekapitulacja współczesnych koncepcji teoretycznych w obrębie studiów nad męskością oraz analiza istniejących, jak i dopiero wyłaniających się modeli ojcostwa. Przedstawione stanowiska omawiają zarówno badania w ramach socjologii rodziny, jak i perspektywę studiów migracyjnych. Szczególną uwagę poświęcamy zamykającemu przegląd literatury zagadnieniu transnarodowego rodzicielstwa w kontekście mobilności mężczyzn. Empiryczną podstawę artykułu stanowią wywiady biografczne i narracyjne przeprowadzone w rodzinach polskich migrantów i migrantek. Do szczegółowej analizy wybrano dziesięć wywiadów z parami (małżeńskimi) oraz dwa wywiady przeprowadzone tylko z ojcami. Dane reprezentują szersze badania w ramach projektu „Transfam” poświęconego polskim rodzinom w Norwegii. W części analitycznej wykazane zostaje z jednej strony znaczenie instytucjonalnego wsparcia i społecznych oczekiwań dla powstawania nowych wzorów bycia ojcem, a z drugiej rola indywidualnych, biografcznych czynników wpływających na codziennie praktyki ojców migrantów. Podkreślamy, że wśród polskich migrantów w Norwegii dostrzec można raczej pewne kontinuum postaw, aniżeli jeden dominujący wzór ojcostwa, tym bardziej cenne jest więc podejście biografczne, dające możliwość wglądu w przyczyny i przebieg przemian społecznych prowadzących do wyłaniania się „nowego ojcostwa”.
No takes yet. Share an insight, caveat, or question.
Pustułka et al. (2015) studied this question.
Synapse has enriched 5 related papers. Consider them for comparative context: