پژوهش حاضر با هدف شناخت و تحلیل تأثیر فرایند راهبرد مدیریت شهری بر ارتقای تابآوری در شهر کرمانشاه انجام شده است. در پژوهش حاضر بهمنظور گردآوری دادههای موردنیاز از روش میدانی و کتابخانهای ـ اسنادی استفادهشده است. جامعه آماری پژوهش شامل کارشناسان مدیریت شهری در کرمانشاه است و برای تعیین حجم نمونه بر اساس ماهیت و رویکرد تحقیق به تعدادی توافقی در میان تیم تحقیق برگزیده شدند. ابزار اندازهگیری، پرسشنامه محقق ساخته است که روایی آن از طرف صاحبنظران و پایایی آن با آزمون آلفای کرونباخ مورد تأیید شده قرار گرفته است. برای تحلیل اطلاعات از آمار استنباطی استفادهشده که شامل مدلسازی معادلات ساختاری برای آزمون فرضیه پژوهش با خلاصهسازی و تحلیل دادهها در محیط نرمافزارهای SPSS و AMOS است. متغیرهای راهبرد مدیریت شهری و تابآوری شهری در بین دامنه 2.51 تا 3.5 یعنی سطح نیمه مطلوب قرار دارند. از نظر تحلیل عاملی تأییدی و بررسی برازش، دادهها با ساختار عاملی مدل معادلات ساختاری دارای سازگاری هستند؛ بنابراین معدل معادلات ساختاری پژوهش از برازش قابل قبولی برخوردار است. تحلیل فرضیه پژوهش نیز نشان میدهد اندازه آماره t در مسیر مربوط برابر با 3.303 میباشد و چون از مقدار 96/1 بزرگتر است، ازاینرو تأثیر فرایند راهبرد مدیریت شهری در ارتقای تابآوری شهر کرمانشاه در سطح خطای 0.05 معنادار است و با سطح اطمینان 95 درصد موردپذیرش قرارگرفته است. راهبرد مدیریت شهری میتواند ابزاری کلیدی در رویارویی با مسائل شهری و دستیابی به آینده بهتر محسوب گردد. باوجود توجه مجامع علمی و سازمانی به ارائه راهحلهای یکپارچه و ایجاد نگرش سیستمی در برنامهریزیها و راهبردها در شهرها و شهرداریها، اقدام عملی قابلتوجهی در این خصوص صورت نگرفته است.
Pishvaei et al. (Mon,) studied this question.