Bu çalışmada, 1’nci derece bir sıradan diferansiyel denklem ile ifade edilebilen Tek-Girdili Tek-Çıktılı (TGTÇ) bir prosesin sürekli zamanlı ve ayrık zamanlı simülasyon performansları karşılaştırıldı. Sürekli zamanlı simülasyonlar için 1’nci Derece Euler İntegrasyon Yöntemi (Euler) ve 4’üncü Derece Runge-Kutta (Runge-Kutta) Yöntemi kullanıldı. Kesikli zamanlı simülasyonlar için ise prosesin sıfır derece tutma (hold) eklenmiş kesikli (ayrık) transfer fonksiyonu kullanıldı. Testler, ekte yer alan C kodu kullanılarak gerçekleştirildi. Örneklemeler 1 zaman birimi örnekleme aralığı ile yapılırken, yöntemler 0,0000001'den 1'e kadar değişen farklı integrasyon ve kesikli model aralıklarıyla test edildi. Gerçekleştirilen sürekli zamanlı simülasyonlarda, Euler ve Runge-Kutta yöntemlerinin ufak integrasyon aralıkları için örtüşen ve isabetli sonuçlar ürettikleri fakat yüksek integrasyon aralıkları için, Euler yöntemi Runge-Kutta yönteminden daha isabetsiz olmak üzere, isabetsiz sonuçlar ürettikleri gözlemlendi. Hold eklenmiş ayrık transfer fonksiyonuyla yapılan simülasyonlar ise hem düşük, hem de yüksek aralıklar için isabetli sonuçlar verdi. Düşük integrasyon aralıklarında, Runge-Kutta simülasyonunun Euler simülasyonundan yaklaşık 2,7 kat daha uzun sürdüğü, ayrık transfer fonksiyonu ile gerçekleştirilen düşük test aralıklı simülasyonların ise Runge-Kutta yönteminden yaklaşık %23 daha uzun sürdüğü gözlendi. Ayrık transfer fonksiyonu kullanılarak yapılan kesikli zaman simülasyonları, her durumda ve kesikli model aralığı büyüklüğünden bağımsız olarak isabetli sonuçlar ürettiği için, örnekleme aralığının modelleme (simülasyon) aralığına eşit alındığı uzun örnekleme aralıklarıyla yapılan simülasyonlarda, hem Euler, hem de Runge-Kutta yöntemlerinden daha isabetli ve dolayısı ile de daha hızlı şekilde doğru sonuçlar üretmiştir.
E. Ozer (Fri,) studied this question.