İnmede birincil ve ikincil korunma: Diabetes mellitus olgularına yaklaşım

Diabetes mellitus olgularında metabolik bozulma sonucu ateroskleroza yatkınlığın artması ile mikroanjiyopati ve makroanjiyopati indüklenir. İskemik inme olgularında diabetes mellitus prevalansı %15-33 arasındadır. Diabetes mellitus, özellikle inme için bağımsız bir risk faktörüdür ve ilk inme için rölatif riski (RR) 1.8-6 kat artırabilir. İskemik inme riski diabetli olan kadın olgularda daha yüksektir. Diabetes mellitus olgularında glisemik hedefler kişiye göre ayarlanır; ancak inme veya GİA öyküsü varlığında mikrovasküler ve makrovasküler komplikasyonların azaltılması için HbA1C seviyesi ≤%7.0 olacak şekilde tedavinin düzenlenmesi önerilmektedir. HbA1C seviyesinin ≤%7.0 olması için olgularda, açlık hedef plazma glukoz düzeyleri 4.0-7.0 mmol/L, postprandiyal 2. saatte hedeflenen plazma glukoz düzeyleri 5.0-10.0 mmol/L arasında olmalıdır. Günlük fiziksel aktivite, kilo kontrolü, tansiyon kontrolü, lipid kontrolü ve yaşam şekli değişikliklerine yönelik adımlar tüm diyabet hastalarına tavsiye edilmektedir. Hedeflenen HbA1c seviyesi için sıklıkla medikal tedavi de gerekli olur. Diabetli olgularda inme riskinin azaltılmasına yönelik olarak Metformin ilk basamakta etkin bir farmakoterapidir. Fibrat ile monoterapi de düşünülebilir. Kapsamlı bir kardiyovasküler risk-azaltımı programının bir parçası olarak diabetes mellitus olgularında kan basıncının ACEI veya ARB hipertansiyon tedavisi ile <130/80 mmHg olması hedeflenir. İlave risk faktörlerine sahip diyabetik erişkinlerin statinler ile tedavisi, ilk inme riskinin azaltılması açısından tavsiye edilmektedir. Diyabetik hastalarda inme riskinin azaltılmasında antiagregan kullanımının yararı henüz net değildir, ancak yüksek kardiyovasküler olay riski olan hastalarda aspirin kullanımı uygun olabilir.