Smoking Status of Pulmonologists Who are Members of Turkish Thoracic Society and Factors Related to Their Being A Smoker

Amaç: Sigara içme alışkanlığının, özellikle hekimler arasında toplumun diğer kesimlerinde olduğu gibi yaygın olması, o ülkenin tütün kontrolü çalışmaları açısından çok önemli bir sorundur. Bu araştırma ile Türk Toraks Derneği (TTD) üyesi olan göğüs hastalıkları hekimlerinin (uzman/asistan) sigara içme durumu ve bununla ilişkili faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Haziran 2010-Şubat 2011 tarihleri arasında, TTD sekreterliği tarafından, üyelere e-posta yoluyla gönderilen web-anket sonuçları değerlendirildi. Çalışmaya yalnızca göğüs hastalıkları hekimleri dâhil edildi. Sigara içmeyi etkileyen olası etmenleri incelemek için yapılan analizlerde, sigara içme alışkanlığı, ''hayatlarının bir döneminde içici olanlar'' ve ''hiç sigara içmemiş olanlar'' şeklinde gruplandı. İçiciliği etkileyen potansiyel değişkenler, cinsiyet, 2004 yılından önce/sonra mezun olmuş olmak, kırsal/kentsel görev yeri, eğitim kadrosunda bulunup bulunmamak, sigara bırakma yardımı eğitimine ve sigara bırakma polikliniği tecrübesine sahip olup olmamak şeklinde belirlendi. Bulgular: Toplam 699 göğüs hastalıkları hekiminin web-anketi değerlendirildi. Katılımcıların %65,2'si kadın, yaş ortalaması 39,4±9,0 (25-72) idi. Üyelerin %69'u hiç sigara içmemişti. Üyelerin %21,1'i eski içici olup, %9,9'u aktif içici idi. Kırk yaşın altındaki hekim grubunda hiç sigara içmeyenler daha fazla idi (p=0,001). Sigara Bırakma Polikliniği (SBP) tecrübesi olanlar arasında, SBP tecrübesi olmayanlara kıyasla, hiç sigara içmeyen hekim sayısı daha fazla idi (sırasıyla %72,1 ve %67,1; p=0,03). Sigara içiciliği erkeklerde 1,8 kat (%95 Güven aralığı-GA 1,2-2,5), 2004 yılından önce mezun olanlarda da 1,8 kat (%95 GA 1,1-3,1) daha fazla bulundu. Aktif içicilerin %66,7'si bırakmayı düşünme evresindeydi. Düzenli içiciler arasında bırakmayı düşünen üye sayısının daha fazla olduğu görüldü (p=0,001). Sonuç: Göğüs hastalıkları hekimleri arasında sigara içme oranlarının göreceli düşük olması, tütün kontrolü açısından önemli bir bulgudur.