Factors affecting the quality of life in hemifacial spasm patients

Hemifacial spasm (HFS), a movement disorder manifested by unilateral spasms of the muscles innervated by the facial nerve, interferes with social life in about 90% of patients, causing social isolation and depression and having a significant impact on the quality of life. The aim of the study was to assess factors affecting the quality of life in patients with HFS in respect of influence of the severity of depression symptoms and botulinum toxin type A (BTX-A) therapy. Eighty-five out of 129 patients included in the HFS database of the Movement Disorders Out-patient Clinic, Department of Neurology, University Hospital, Cracow who fulfilled the inclusion criteria and had no exclusion criteria (suffering from concomitant movement disorders, other severe chronic diseases or cognitive impairment) were studied. Demographic and clinical data (age at onset, disease duration and accompanying symptoms) were collected. Severity of HFS was assessed by the five-point clinical scale and seven-point Clinical Global Impression scale. Quality of life was assessed with the HFS-36 questionnaire and severity of depressive symptoms was evaluated with the Beck Depression Inventory. HFS-36 was performed twice, before BTX-A injection and two weeks later. The mean global score of HFS-36 was 47 ± 31 (maximum: 140 pts). Decreased HFS-36 score resulted from divergent deterioration in all subscales included in the questionnaire. Independent risk factors of deterioration in HFS-36 were increased severity of HFS and depressive symptoms as well as accompanying trismus. The HFS-36 score depended on the number and type of accompanying symptoms as well. Botulinum toxin type A therapy led to a significant improvement of HFS-36, particularly high in patients with multiple (> 4) HFS-related symptoms. The HFS-36 score depends mostly on severity of HFS, depressive symptoms and occurrence of accompanying trismus. It improves after BTX-A treatment. Połowiczy kurcz twarzy (hemifacial spasm – HFS), charakteryzujący się przewlekłym występowaniem jednostronnych skurczów mięśni unerwianych przez nerw twarzowy, zaburza funkcjonowanie społeczne prawie 90% chorych, powodując ich społeczną izolację, a nawet depresję, i w konsekwencji pogarsza jakość życia. Celem badania była ocena czynników determinujących jakość życia chorych z HFS z uwzględnieniem wpływu nasilenia objawów depresyjnych i leczenia toksyną botulinową (BTX-A). Badaniem objęto 85 ze 129 chorych leczonych w Poradni Kliniki Neurologii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, którzy spełniali kryteria włączenia do badania i u których nie stwierdzono cech wyłączających z badania (współistniejące choroby ruchu i inne przewlekłe choroby o dużym nasileniu objawów oraz zaburzenia funkcji poznawczych). U wszystkich chorych rejestrowano dane demograficzne i kliniczne (wiek zachorowania, czas trwania, objawy towarzyszące). Nasilenie objawów HFS oceniano za pomocą 7-stopniowej skali Clinical Global Impression i 5-stopniowej skali klinicznej; badanie jakości życia przeprowadzono z użyciem kwestionariusza HFS-36, a nasilenie objawów depresyjnych oceniano za pomocą inwentarza depresji Becka. Kwestionariusz HFS-36 wypełniano dwukrotnie, bezpośrednio przed podaniem BTX-A oraz 2 tygodnie później. Średni globalny wynik oceny jakości życia w kwestionariuszu HFS-36 wyniósł 47 ± 31 pkt (na 140 możliwych). Obniżenie jakości życia dotyczyło w różnym stopniu wszystkich podskal kwestionariusza. Niezależnym czynnikiem ryzyka gorszej jakości życia było większe nasilenie objawów HFS, większe nasilenie objawów depresyjnych oraz współwystępujący szczękościsk. Wynik w HFS-36 zależał także od liczby oraz rodzaju występujących objawów towarzyszących. Leczenie BTX-A poprawiało jakość życia, szczególnie u chorych z dużą liczbą objawów towarzyszących. Jakość życia w HFS zależy od nasilenia objawów HFS, nasilenia objawów depresyjnych oraz występowania szczękościsku i poprawia się po leczeniu BTX-A.