กลวธสออารมณขนของครกวดวชา (Tutor) ในรายการ แบรนดซมเมอรแคมป (Brand's Summer Camp)

ที่มาและวัตถุประสงค์: รายการกวดวิชาในโครงการแบรนด์ซัมเมอร์แคมป์ (Brand’s Summer Camp) เป็นรายการติวสอบที่ได้รับความนิยมและปรากฏการใช้อารมณ์ขันจำนวนมากและหลากหลาย มีครูกวดวิชาหรือติวเตอร์ที่มีชื่อเสียงได้รับเชิญมาบรรยายและมีนักเรียนหรือผู้ชมทางบ้านให้ความสนใจรายการดังกล่าวเป็นจำนวนมาก จากการสำรวจข้อมูลเบื้องต้น พบว่ารายการดังกล่าวมีการใช้อารมณ์ขันบ่อยครั้งและมีกลวิธีการสร้างอารมณ์ขันที่หลากหลาย งานวิจัยนี้จึงสนใจศึกษากลวิธีสื่ออารมณ์ขันที่ปรากฏในรายการดังกล่าว โดยแบ่งออกเป็นการศึกษากลวิธีทางภาษาที่สื่ออารมณ์ขันและกลวิธีสร้างเนื้อหาที่สื่ออารมณ์ขัน บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กลวิธีการสร้างอารมณ์ขันที่ปรากฏในการสอนของครูกวดวิชาในรายการแบรนด์ซัมเมอร์แคมป์ ทั้งกลวิธีทางภาษาและกลวิธีการสร้างเนื้อหา วิธีการศึกษา: งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ คัดเลือกวิดีโอมาศึกษาจากยอดเข้าชมจำนวนมากกว่า 8,000 ครั้งขึ้นไปและมีอารมณ์ขันปรากฏใน 15 นาทีแรก จากนั้นจึงวิเคราะห์อารมณ์ขันจากการถอดเสียงโดยละเอียดและนำผลการศึกษาอารมณ์ขันในภาษาไทยก่อนหน้ามาเป็นแนวทางในการวิเคราะห์กลวิธีที่ใช้สร้างอารมณ์ขันในข้อมูลวิจัย ทั้งนี้การตัดสินว่าถ้อยคำใดเป็นถ้อยคำที่เป็นอารมณ์ขันใช้เกณฑ์การมีเสียงหัวเราะเกิดขึ้นภายหลังการแสดงอารมณ์ขันทันทีที่ถ้อยคำสิ้นสุดลง วิดีโอที่มีเสียงจากผู้ชมไม่ค่อยชัดเจนจะตัดสินจากการสอบทานกับเจ้าของภาษา 3 คนว่าเป็นถ้อยคำที่แสดงอารมณ์ขันหรือไม่ ผลการศึกษา: ผลการศึกษาพบว่ากลวิธีสื่ออารมณ์ขันของครูกวดวิชาสามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือกลวิธีทางภาษาและกลวิธีการสร้างเนื้อหา กลวิธีทางภาษาแบ่งออกเป็น 2 กลวิธีคือกลวิธีหลักและกลวิธีเสริม กลวิธีหลัก ได้แก่ 1) การใช้เสียงหรือน้ำเสียงที่ดังหรือเบากว่าปรกติ ประกอบด้วย การใช้เสียงหรือน้ำเสียงที่ดังหรือเบากว่าปรกติ การปรับหรือดัดแปลงเสียงให้เข้ากับอารมณ์และสถานการณ์ และการแกล้งออกเสียงไม่ชัดหรือขัดกับธรรมชาติ 2) การใช้คำเลียนเสียงธรรมชาติ 3) การใช้อุปลักษณ์แหวกแนว 4) การกล่าวเกินจริง 5) การใช้คำถามวาทศิลป์ 6) การพูดดักคอผู้ฟังเพื่อสร้างความขบขัน 7) การจงใจใช้ภาษาอังกฤษผิดหลักการใช้ 8) การจงใจร้องเพลงเพื่อสร้างมุกตลก 9) การสลับภาษาเพื่อสร้างความขบขัน 10) การใช้ถ้อยคำนัยผกผันเพื่อสร้างอารมณ์ขัน กลวิธีเสริมแบ่งออกเป็น 3 กลวิธี ประกอบด้วยการแสดงท่าทางชวนขัน การใช้สื่อการสอนและอุปกรณ์ที่สร้างความขบขัน การใช้สูตรท่องจำที่ทำให้เกิดความขบขันและกลวิธีการสร้างเนื้อหาประกอบด้วย 3 กลวิธี ได้แก่ การหักเหประเด็น การสร้างเนื้อหาเหนือความคาดหมาย และการหักมุม การประยุกต์ใช้: 1) ข้อค้นพบจากการวิจัยเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาอารมณ์ขันในภาษาไทยและเป็นแนวทางในการศึกษาอารมณ์ขันในตัวบทประเภทอื่นด้วย 2) องค์ความรู้ที่ได้อาจจะเป็นแนวทางสำหรับบุคลากรทางการศึกษาในการพัฒนาทักษะการใช้อารมณ์ขันในชั้นเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะส่งผลต่อการเพิ่มระดับการมีส่วนร่วมของนักเรียน การลดสภาวะความตึงเครียดในบรรยากาศการเรียนรู้ และการสร้างสรรค์กระบวนการจัดการเรียนการสอนที่มีความกระตือรือร้นและมีพลวัต อันจะนำไปสู่การยกระดับคุณภาพการศึกษาโดยรวม บทสรุป: การศึกษานี้นำเสนอกรอบแนวคิดการจำแนกกลวิธีสื่ออารมณ์ขันของครูกวดวิชาออกเป็น 3 หมวดหลัก ได้แก่ กลวิธีทางภาษา กลวิธีเสริม และกลวิธีการสร้างเนื้อหา ซึ่งสอดคล้องกับทฤษฎีอารมณ์ขันหลัก 3 ทฤษฎี ได้แก่ ทฤษฎีความเหนือกว่า ทฤษฎีความไม่เข้ากัน และทฤษฎีการปลดปล่อย ผลการวิเคราะห์พบว่ากลวิธีที่ใช้บ่อย ได้แก่ การหักเหประเด็นและการใช้ถ้อยคำนัยผกผัน โดยครูกวดวิชาแต่ละคนมีรูปแบบการใช้อารมณ์ขันที่เป็นเอกลักษณ์แม้อารมณ์ขันส่วนใหญ่จะประสบความสำเร็จในการสร้างความขบขันในชั้นเรียน แต่อารมณ์ขันบางกรณีกลับไม่ประสบผลสำเร็จเนื่องจากเนื้อหาไม่เหมาะสมหรือผู้เรียนขาดความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับบริบทที่กล่าวถึง ข้อจำกัดของงานวิจัยคือศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างเพียง 4 คน จึงควรมีการศึกษาต่อโดยพิจารณาปัจจัยอื่น ๆ เช่น เพศของผู้สอน หรือบริบททางวัฒนธรรมที่ส่งผลต่อการรับรู้และเข้าใจอารมณ์ขันในห้องเรียน