Amaç: Bu çalışma, Türkiye’de fiziksel aktiviteyi teşvik etmeye yönelik kamu politikalarının 2015-2025 dönemindeki stratejik yönelimlerini, kurumsal sorumluluklarını, uygulama araçlarını ve izleme-değerlendirme düzenini incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Nitel araştırma deseninde yürütülen çalışmada dört resmî politika belgesi belge analiziyle incelenmiş; 2010 ve 2013 tarihli belgeler tarihsel ve kurumsal arka planı açıklamak amacıyla destekleyici kaynak olarak kullanılmıştır. Veriler, ekolojik model ile Health in All Policies yaklaşımından yararlanılarak yönlendirilmiş nitel içerik analiziyle çözümlenmiş ve beş tema altında sınıflandırılmıştır. Sonuç: Fiziksel aktivitenin sağlıklı yaşam, obezitenin önlenmesi, okul ve iş yeri temelli müdahaleler, hareketli çevrelerin geliştirilmesi ve yaşam boyu spor hedefleriyle ilişkilendirildiği belirlenmiştir. Sağlık Bakanlığına koruyucu sağlık, koordinasyon ve rehberlik; Gençlik ve Spor Bakanlığına spor imkânlarının yaygınlaştırılması; Millî Eğitim Bakanlığına ise okul çağındaki nüfusa ulaşılması bakımından roller verilmektedir. Belgelerde sorumlu kurumlara, uygulama dönemlerine ve çeşitli göstergelere yer verilmekle birlikte, davranış değişikliği ve uzun dönemli sağlık sonuçlarına ilişkin kamuya açık ve karşılaştırılabilir bilgiler sınırlıdır. Türkiye’de fiziksel aktivite politikalarının kurumlar arası bir zemine sahip olduğu, ancak ortak uygulama ve sonuç değerlendirme düzeninin aynı açıklıkta kurulmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Politika uygulamalarının ortak göstergeler ve sonuç odaklı değerlendirme araçlarıyla izlenmesi gerekmektedir.
No takes yet. Share an insight, caveat, or question.
Fedai et al. (2026) studied this question.
Synapse has enriched 5 closely related papers on similar clinical questions. Consider them for comparative context: