A Qualitative Research on Unemployment Anxiety Experienced by Social Work Department Final Year Students During their Field Training

Amaç: Bu araştırmanın amacı, Konya ilinde bulunan üniversitelerde öğrenim gören sosyal hizmet bölümü 4. sınıf öğrencilerinin alan uygulaması (saha eğitimi) sürecinde deneyimledikleri işsizlik kaygısına ilişkin deneyimlerini derinlemesine incelemektir. Araştırma, öğrencilerin işsizlik algılarını şekillendiren bireysel, toplumsal ve eğitsel faktörleri ortaya koymayı hedeflemektedir.Yöntem: Araştırma, nitel araştırma desenlerinden refleksif tematik analiz temel alınarak yürütülmüştür. Katılımcılar kartopu örnekleme yöntemiyle belirlenmiş olup, toplam 35 sosyal hizmet bölümü son sınıf öğrencisiyle derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların 24’ü kadın, 11’i erkektir. Veri toplama sürecinde, araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu ve uzman görüşleri doğrultusunda oluşturulan Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler, refleksif tematik analiz yaklaşımı doğrultusunda çözümlenmiş; MAXQDA 2024 nitel veri analiz programı veri yönetimi ve düzenlenmesi amacıyla kullanılmıştır.Bulgular: Veri analizi sonucunda iki ana tema ve bu temalara bağlı toplam 10 alt tema ortaya konmuştur. Bulgular, öğrencilerin işsizlik kaygısının oluşum sürecinde ailenin tutumu, gelecek belirsizliği, bireysel beklentiler ve bölüm tercihinin etkili olduğunu göstermektedir. Özellikle kaygının etkisini ele alan alt tema öğrencilerin sadece duygusal ve bilişsel değil, davranışsal ve bedensel (somatik) tepkiler de yaşadıklarını ortaya koymakta ve işsizlik kaygısının çok boyutlu yanını vurgulamaktadır. Öğrencilerin bu kaygıyla başa çıkma stratejileri arasında sosyal hizmet alanındaki iş olanaklarını değerlendirme, alternatif meslek arayışları, lisansüstü eğitim hedefleme, KPSS’ye hazırlık ve kişisel motivasyonu artırma öne çıkmaktadır.Sonuç: Araştırma bulguları, sosyal hizmet bölümü son sınıf öğrencilerinin işsizlik kaygısının çok boyutlu olduğunu ve bu kaygının bireysel faktörler kadar sosyal çevre ve eğitim sistemiyle ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Elde edilen sonuçlar, sosyal hizmet eğitimi süreçlerinin yeniden değerlendirilmesi ve öğrencilerin kariyer gelişimlerine yönelik destekleyici, program düzeyindeki uygulamaların geliştirilmesi açısından önemli ipuçları sunmaktadır.