Bu çalışma, memur ve kamu işçisi arasında çalışma koşullarında yapılan esaslı değişikliklere karşı başvurabilecekleri dava yolları ile geçici hukuki koruma mekanizmalarındaki farklılıkları karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Çalışma koşullarının işçi ve memurlar açısından nasıl değiştirilebileceği, hukuki güvencelerin sınırları ve bu konudaki yargısal denetim mekanizmaları detaylı şekilde ele alınmıştır. Kamu işçileri bakımından çalışma koşullarında esaslı değişikliklerin yapılabilmesi, işçinin yazılı onayına bağlı olup, işverenin tek taraflı olarak esaslı değişiklikleri dayatması mümkün değildir. Bu durum, ahde vefa ve işçiyi koruma ilkesinin bir yansıması olarak karşımıza çıkmaktadır. İşçilerin çalışma koşullarında değişiklik yapılmasında işverenin yönetim hakkı kavramı ön plana çıkmaktadır. Memurların çalışma koşullarında yapılan değişikliklerde ise idarenin takdir yetkisi kavramıyla karşılaşırız. İdarenin takdir yetkisi ise kamu yararı ile hizmet gerekleri çerçevesinde sınırlandırılmıştır. Çalışmanın temel amacı, aynı yerde çalışan memur ve kamu işçisinin aynı işveren, yani kamu tarafından çalışma koşullarında yapılan değişikliklere karşı hukuki olarak korunma yollarındaki farklılıkların eşitlik ilkesi bakımından doğurduğu sorunları tespit etmek ve bu doğrultuda sorunlara yönelik çözüm önerileri geliştirmektir. Memurların, çalışma koşullarındaki değişikliklere karşı, kamu işçilerine kıyasla daha güçlü hukuki güvencelere sahip olduğu görülmekteyken, kamu işçilerinin bu tür değişiklikler karşısında daha sınırlı başvuru imkanlarına sahip olduğu görülmektedir. Çalışmada, özellikle etkili başvuru hakkı ve eşitlik ilkesi çerçevesinde, kamu işçilerinin başvurabileceği hukuki çarelerin artırılması gerekliliği vurgulanmaktadır.
Barış Küçük (Mon,) studied this question.