Amaç: Araştırmada pandemi sürecinde hemşirelerin izolasyon önlemlerine uyum düzeylerindeki değişim ve etkileyen faktörleri tespit etmek amaçlanmıştır. Gereçler ve Yöntem: Çalışma bir üniversite hastanesinde hemşirelerin izolasyon önlemlerine uyum düzeylerinde değişimi (kendine kendine kontrollü) ve etkileyen faktörleri belirlemek için tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı türde, COVID-19 hastalarının tedavi ve bakımında yer alan 274 hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Veriler hemşirelere “Soru Formu” ve “İzolasyon Önlemlerine Uyum Ölçeği” (İÖUÖ) kullanılarak, kapalı zarf usulü toplanmıştır. Veriler arasında ilişki arayışı t-testi ve ANOVA testleri ile analiz edilmiştir. Çalışma öncesi etik kurul, kurum izni ve katılımcıların bilgilendirilmiş onamları alınmıştır. Bulgular: Hemşirelerin öz değerlendirmelerine göre, pandemi öncesi İÖUÖ puan ortalamaları 66,43±7,04 iken, pandemi sonrası 70,44±5,59 ile anlamlı olarak artmıştır. Yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, deneyim, çalışılan klinik, vardiya şekli, fazla mesai yapma durumlarının izolasyon önlemlerine uyumda fark oluşturduğu saptanmıştır (p<0,05). Hemşirelerin %86,5’i pandemi sürecinde izolasyon önlemleri konusunda eğitim almış ve %58,4’ü izolasyon önlemlerine uyumda sorun yaşadığını belirtmiştir. Sonuç: Pandemi sürecinde hemşirelerin izolasyon önlemlerine uyum düzeylerinin arttığı bulunmuştur. Sonuçların benzer acil durumlara hazırlıklı olmak için dikkate alınması önerilir.
Erpolat et al. (Sun,) studied this question.
Synapse has enriched 5 closely related papers on similar clinical questions. Consider them for comparative context: