مقدمه: ردپای اکولوژیک، به عنوان شاخصی ترکیبی، تحت تأثیر طیف گستردهای از عوامل اقتصادی، فناوری و ساختاری قرار دارد که هر یک بهگونهای به تخریب یا حفاظت از محیط زیست منجر میشوند. در این مطالعه تلاش شد تا تعیینکنندههای ردپای اکولوژیک در ایران مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. مواد و روش: در این مطالعه تلاش شد تا با استفاده از دادههای سری زمانی 2024-1989 ایران و روش خودتوضیحی با وقفهها گسترده (Ardl) اثرات بلندمدت و کوتاه مدت متغیرهایی همچون رشد اقتصادی، جهانی شدن، مصرف انرژی، توسعه مالی و پیشرفت فناوری بر شاخص ردپای اکولوژیک بررسی شود. نتایج و بحث: یافتهها فرضیه منحنی کوزنتس زیستمحیطی را تأیید میکنند؛ بهگونهای که افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه ابتدا منجر به تشدید ردپای اکولوژیک میشود، اما پس از عبور از آستانه درآمدی مشخص، این روند معکوس میشود. مصرف انرژیهای تجدیدناپذیر تأثیر مثبت و معناداری بر Efp دارد، در حالی که توسعه مالی تنها متغیر سیاستی مؤثر در کاهش ردپا است که نشاندهنده نقش تعدیلگر نظام مالی در مدیریت فشارهای زیستمحیطی است. جهانیشدن با ضریب منفی ولی غیرمعنادار، اثر خالص قابلتوجهی نشان نمیدهد که نشاندهنده تضاد اثرات آن در شرایط تحریمی ایران است. رشد فناوری نیز تأثیر مثبت و معناداری در کوتاهمدت داشته، که حاکی از هدایت نشدن نوآوریها به سمت فناوریهای سبز است.
binyaz et al. (Thu,) studied this question.
Synapse has enriched 5 closely related papers on similar clinical questions. Consider them for comparative context: