این مطالعه به منظور ارزیابی روشهای عصارهگیری بر ترکیبات شیمایی، خواص ضدباکتریایی و ضداکسیدانی گیاه دارویی والک ( Allium ursinum L) طراحی و اجرا شد. عصارهگیری به روشهای ماسیراسیون و استفاده از امواج اولتراسوند با حلال اتانول انجام شد و محتوای ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی، حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC)، حداقل غلظت کشندگی (MBC)، قطر هاله عدم رشد باکتری، درصد مهار رادیکال آزاد دی فنیلپیکرازیلهیدرازیل (DPPH) و قدرت احیاکنندگی آهن (FRAP) عصارهها اندازهگیری شد. نتایج نشان داد؛ عصاره استخراجی با استفاده از امواج اولتراسوند، حاوی ترکیبات گوگردی بیشتر، محتوای ترکیبات فلاونوئیدی بیشتر (98/1 در برابر 34/1 میلیگرم بر گرم) بود. عصارههای اولتراسونیک و ماسیراسیون بر روی باکتری گرم مثبت اثر باکتریکشی و بر روی باکتری گرم منفی اثر باکتریواستاتیک نشان دادند. کمترین قطر هاله عدم رشد (mm 5/9) در غلظت mg/ml 50 عصاره ماسیراسیون علیه E. coli و بیشترین قطر هاله عدم رشد (mm 75/17) در غلظت mg/ml 100 عصاره اولتراسونیک علیه S. aureus دیده شد. در سنجش DPPH، عصاره بهدستآمده از طریق اولتراسوند در غلظتهای مختلف و در سنجش با استفاده از روش FRAP، در غلظتهای 400 و 800 میکروگرم بر میلیلیتر فعالیت ضداکسیدانی قویتری نسبت به عصاره ماسیراسیون داشت. نتایج نشان داد؛ ترکیبات شیمایی، خواص ضدباکتریایی و ضداکسیدانی عصاره والک تحت تأثیر روش عصارهگیری بوده و استخراج به روش استفاده از امواج اولتراسوند کارایی بیشتری نسبت به روش ماسیراسیون داشت.
Jamkhaneh et al. (Mon,) studied this question.