Amaç: Bu çalışmanın amacı, pediatrik popülasyonda konjenital diş eksikliğinin prevalansını, dağılım örüntülerini ve diş tipine özgü özelliklerini panoramik radyografiler üzerinden değerlendirmek ve elde edilen bulguları güncel epidemiyolojik verilerle karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Araştırmada, yaşları 9-12 arasında değişen 500 çocuğa ait panoramik radyografiler retrospektif olarak incelenmiştir. Eksik dişler sayı, tip ve taraf açısından kaydedilmiş; konjenital eksiklik hipodonti (1-5 eksik diş) ve oligodonti (≥6 eksik diş) olarak sınıflandırılmıştır. Diş grupları, premolar alt grupları, tarafsallık dağılımı ve eksiklik tipleri arasındaki farkları değerlendirmek için ki-kare ve uygunluk testleri uygulanmıştır. Bulgular: Örneklemin %5'inde (n=25) konjenital diş eksikliği belirlenmiştir. Hipodonti, oligodontiye göre anlamlı derecede daha sık görülmüştür (p0,05). Sonuç: Konjenital diş eksikliği, Türk pediatrik popülasyonunda çoğunlukla hipodonti şeklinde görülmekte olup, mandibular ikinci premolarların belirgin yatkınlık gösterdiği anlaşılmaktadır. Ayrıca bilateral tutulumun baskın olması, erken tanı ve planlamanın ortodontik ile restoratif tedavi süreçlerinde kritik önem taşıdığını göstermektedir. Bu bulgular, mevcut epidemiyolojik verileri desteklemekte ve çocuk hastalarda erken değerlendirme gerekliliğini vurgulamaktadır.
OĞUZ et al. (Thu,) studied this question.