Alâeddin Keykubad, 1220-1237 yılları arasında Selçuklu Devleti’nin hükümdarı olarak önemli bir yönetici figürüydü. Onun döneminde Selçuklu Devleti, askeri ve diplomatik başarılarla büyük bir güç kazandı. Özellikle Eyyubiler ile kurduğu ilişkiler, Keykubad’ın hükümdarlığının belirleyici unsurlarındandı. Selçuklular ile Eyyubiler arasındaki ilişkiler, hem karşılıklı çıkarların şekillendirdiği işbirliğini hem de dönemsel rekabeti içeren çok boyutlu bir yapı sergiliyordu. Keykubad, Eyyubi devletine karşı düzenlediği seferlerle doğu ve güneydoğu’da bazı stratejik şehirleri ele geçirerek Selçuklu egemenliğini pekiştirdi. Ayrıca, yaptığı diplomatik anlaşmalar sayesinde iki devlet arasında denge sağlanmış ve bölgede güçlerini koruma imkânı bulmuşlardır. Bu çalışma, Selçuklu-Eyyubi ilişkilerini nitel tarih yöntemiyle incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada dönemin ana kaynakları ve çağdaş akademik literatür karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş, ilişkilerin askeri, diplomatik ve siyasi yönleri ayrıntılı biçimde analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, bu ilişkilerin tek boyutlu bir çatışma veya sürekli bir ittifak olmadığını, bölgesel çıkarlar ve siyasi dengelere göre şekillenen çok katmanlı bir yapı taşıdığını göstermektedir. Gelecek çalışmalarda, bu ilişkilerin yerel topluluklar, bölgesel güç dengeleri ve ekonomik süreçler üzerindeki etkilerinin daha kapsamlı biçimde araştırılması önerilmektedir.
Bingöl et al. (Wed,) studied this question.