Osmanlı da Halkla İlişkiler II. Mahmut Dönemi ve İletişim Politikaları

Osmanlı Devleti’nde halkla ilişkilerin tarihi, geleneksel yönetim anlayışının bir yansıması olarak yöneten ile yönetilen arasında kurulan iletişim pratikleriyle şekillenmiştir. Bu çalışmada, II. Mahmutdöneminde halkla ilişkiler anlayışı; camiler, vakıflar, fermanlar, merasimler, gazeteler ve geziler gibi çeşitli iletişim araçları üzerinden incelenmiştir. Söz konusu dönem, yalnızca siyasal reformların değil, aynı zamanda iletişim süreçlerinin dönüştüğü bir zaman dilimidir. Makalede bu dönüşüm, modern halkla ilişkiler kuramları ışığında yeniden yorumlanmaktadır. Bu bağlamda Grunig ve Hunt’ın dört model yaklaşımı kuramsal referans olarak değerlendirilmiştir.